Туро ки гуфт ки бигушоӣ рӯй зебо ро

تو را که گفت که بگشای روی زیبا را

Ки тоб рӯй ту бар буд тоқати мо ро

که تاب روی تو بر بود طاقت ما را

Дами насими сабои машк без хоҳад шуд

دم نسیم صبا مشک بیز خواهد شد

Агар пареш кунӣ зулфи анбари осоро

اگر پریش کنی زلف عنبر آسارا

Агар ту шона ба зулфи сиёҳи хеши занӣ

اگر تو شانه به زلف سیاه خویش زنی

Сиёҳ рӯз кунӣ ошиқони шайдо ро

سیاه روز کنی عاشقان شیدا را

Агар ту моили дарёу мавҷи дарёӣ

اگر تو مایل دریا و موج دریایی

Биё ба дидаи ман байни ту мавҷи дарё ро

بیا به دیده من بین تو موج دریا را

Мазан ба тир , ки ман худ асири доми туам

مزن به تیر، که من خود اسیر دام توام

Ба тир , кас назанад мурғи ришта дар по ро

به تیر، کس نزند مرغ رشته در پا را

Накард дар дили сахти ту оҳи ман асарӣ

نکرد در دل سخت تو آه من اثری

Ки мегудохт ба як шуъла , санги хоро ро

که می گداخت به یک شعله، سنگ خارا را

Назар ба чашм аноят макун ба сӯии рақиб

نظر به چشم عنایت مکن به سوی رقیب

Ки равшании надиҳади серумаи чашми аъмо ро

که روشنی ندهد سرمه چشم اعما را

Дарози дастии зулфати нигар ки « туркӣ » ро

دراز دستی زلفت نگر که «ترکی» را

Чунон гирифт ки сайёд , сайди саҳро ро

چنان گرفت که صیاد، صید صحرا را