эй ҳумоюни пайу фаррухи руху фархундаи лақо !

ای همایون پی و فرخ رخ و فرخنده لقا!

эй хатат чун зулмоту даҳанати оби бақо !

ای خطت چون ظلمات و دهنت آب بقا!

Сарв агар дам занад аз рости қадии пеши қадат

سرو اگر دم زند از راست قدی پیش قدت

Чун қадатро нигарад мешавад аз шарми ду то

چون قدت را نگرد می شود از شرم دو تا

Ин на худ рой савобаст хтоиисти бузург

این نه خود رای صواب است خطاییست بزرگ

Ки даҳуми нисбати зулфин ту бо машки хато

که دهم نسبت زلفین تو با مشک خطا

Тарки чашмат ба кафши ханҷари мижгон аз чист

ترک چشمت به کفش خنجر مژگان از چیست

Бо ман бесару по бар сар ҷангаст чаро ?

با من بی سر و پا بر سر جنگ است چرا؟

Ба дуо хостаам то ки марои ёри шӯй

به دعا خواسته ام تا که مرا یار شوی

Аз паии васли ту таҷдид кунам бози дуо

از پی وصل تو تجدید کنم باز دعا

На марои тоқати ин то ки бабўсам даҳанат

نه مرا طاقت این تا که ببوسم دهنت

На туро одати он то ки кунӣ бӯсаи ато

نه تو را عادت آن تا که کنی بوسه عطا

Дӯстӣ кардан « туркӣ » ба ту корӣ аҷаб аст

دوستی کردن «ترکی» به تو کاری عجب است

Ҳосилӣ нест дар ин кори биҷузи ранҷу ъно

حاصلی نیست در این کار بجز رنج و عنا