Аз ман эй дӯст ! туро меҳр баридан аҷаб аст

از من ای دوست! تو را مهر بریدن عجب است

Дар ҳақи ман сухани ғайр , шунидан аҷаб аст

در حق من سخن غیر، شنیدن عجب است

Ҷони ман омада аз ҳасрати лаъли ту ба лаб

جان من آمده از حسرت لعل تو به لب

Лаб чун лаъли туро ғайр макидан аҷаб аст

لب چون لعل تو را غیر مکیدن عجب است

Бар сари кӯии ту як умри нишастан , саҳл аст

بر سر کوی تو یک عمر نشستن، سهل است

Намаки васли ту рӯзӣ , начашедан аҷаб аст

نمک وصل تو روزی، نچشیدن عجب است

Оҳӯии чашми ту нахҷӣр кунад шерон ро

آهوی چشم تو نخجیر کند شیران را

Оҳӯи андари ақаби шер давидан аҷаб аст

آهو اندر عقب شیر دویدن عجب است

Аз ту эй хоҷа ! ки сад банда ба як бӯсаи харӣ

از تو ای خواجه! که صد بنده به یک بوسه خری

Банда мисли маниро нахаридан аҷаб аст

بندهٔ مثل منی را نخریدن عجب است

Чашмро чашми кабӯдон , сияҳ аз серума кунанд

چشم را چشم کبودان، سیه از سرمه کنند

Аз ту бар чашми сияҳ , серума кашӣдан аҷаб аст

از تو بر چشم سیه، سرمه کشیدن عجب است

Гар хулди хори фироқи ту ба ҷонам на аҷаб

گر خلد خار فراق تو به جانم نه عجب

Гулӣ аз гулшани васл ту начидан аҷаб аст

گلی از گلشن وصل تو نچیدن عجب است

Неши Фсоди зи дасти ту кушояди раги хӯн

نیش فصاد ز دست تو گشاید رگ خون

Хунаш аз чашми ман зор , чакидан аҷаб аст

خونش از چشم من زار، چکیدن عجب است

Ҷони фидо кардан « туркӣ » ба ту набӯд аҷабӣ

جان فدا کردن «ترکی» به تو نبود عجبی

Ҷони фидо кардан ва , рӯй ту надидан аҷаб аст

جان فدا کردن و، روی تو ندیدن عجب است