Рӯзи нахуст , дил ба ту додам абаси абас

روز نخست، دل به تو دادم عبث عبث

Доғи ғамат ба синаи ниҳодами абаси абас

داغ غمت به سینه نهادم عبث عبث

Дидам каманди зулфи хами андари хами ту ро

دیدم کمند زلف خم اندر خم تو را

Дониста дар каманд , фитодам абаси абас

دانسته در کمند، فتادم عبث عبث

Дил бар ту бастам аз сари шаб , то ба субҳдам

دل بر تو بستم از سر شب، تا به صبحدم

Аз дидаи роҳи ашк , кушодами абаси абас

از دیده راه اشک، گشادم عبث عبث

Ҳар шаби зи ҳиҷр рӯй ту бе дод ме кунам

هر شب ز هجر روی تو بی داد می کنم

Рӯзӣ наме рисии ту ба додам абаси абас

روزی نمی رسی تو به دادم عبث عبث

Ман шарти дӯстӣ ба ту орм ба ҷо ва ту

من شرط دوستی به تو آرم به جا و تو

Бастии камар чаро ? ба ъинодами абаси абас

بستی کمر چرا؟ به عنادم عبث عبث

Донам ки ҳеҷ вақт , ту ёдам наме кунӣ

دانم که هیچ وقت، تو یادم نمی کنی

Аммо наме рӯй ту зиёдами абаси абас

اما نمی روی تو زیادم عبث عبث

Бошад ки бинмт чу аз ин кӯ чаҳ , бигузарӣ

باشد که بینمت چو از این کو چه، بگذری

Дар роҳи интизор , ситодами абаси абас

در راه انتظار، ستادم عبث عبث

Набӯд ба ғайри васли ту дар дили марои мурод

نبود به غیر وصل تو در دل مرا مراد

Донам наме диҳии ту муродами абаси абас

دانم نمی دهی تو مرادم عبث عبث

« туркӣ » замони суҳбат ҷонон наме равад

«ترکی» زمان صحبت جانان نمی رود

То умр боқӣаст , зиёдами абаси абас

تا عمر باقی است، زیادم عبث عبث