Дар фироқат эй бути симин барам , шаб то ба субҳ

در فراقت ای بت سیمین برم، شب تا به صبح

намечакад хуноба аз чашми терм , шаб то ба субҳ

می چکد خونابه از چشم ترم، شب تا به صبح

зи оташи ҳиҷри ту ва , сайлоби ашк дида ам

ز آتش هجر تو و، سیلاب اشک دیده ام

Гоҳ дар обами гуҳӣ дар озарам , шаб то ба субҳ

گاه در آبم گهی در آذرم، شب تا به صبح

Ҳеҷ огаҳи нестӣ эй моҳи рӯ , каз даврят !

هیچ آگه نیستی ای ماه رو، کز دوریت!

Аз мижаи резад ба домони ахтарам , шаб то ба субҳ

از مژه ریزد به دامان اخترم، شب تا به صبح

Бскаҳ дар минои чашмами хӯн дил омад ба ҷӯш

بسکه در مینای چشمم خون دل آمد به جوش

Шуд зи хӯни дили лаболаби соғарам , шаб то ба субҳ

شد ز خون دل لبالب ساغرم، شب تا به صبح

Бо хаёли тарки чашми масту холи ҳиндӯят

با خیال ترک چشم مست و خال هندویت

Бо мусулмони гоҳ ва , гуҳ бо кофарам , шаб то ба субҳ

با مسلمان گاه و، گه با کافرم، شب تا به صبح

Зулф чун чанголи шаҳбозат чу орм дар назар

زلف چون چنگال شهبازت چو آرم در نظر

Чун кабӯтар , дили тпди андар барам , шаб то ба субҳ

چون کبوتر، دل طپد اندر برم، شب تا به صبح

намечакад « туркӣ » зи ҳиҷрони бути симини бадан

می چکد «ترکی» ز هجران بت سیمین بدن

Ашки симин бар рух ҳамчун зарам , шаб то ба субҳ

اشک سیمین بر رخ همچون زرم، شب تا به صبح