эй хуши он кас ки чу ту турфа нигорӣ дорад

ای خوش آن کس که چو تو طرفه نگاری دارد

Бо сари зулфи дарозат , сар ва корӣ дорад

با سر زلف درازت، سر و کاری دارد

Ҳоҷати шамъу чароғаш , набӯд дар шаби тор

حاجت شمع و چراغش، نبود در شب تار

Ҳар ки дар хона чу ту моҳ изорӣ дорад

هر که در خانه چو تو ماه عذاری دارد

Тарки чашм ту гирифтаст ба каф , тиру камон

ترک چشم تو گرفت است به کف، تیر و کمان

Заннам инаст ки оҳанг шикорӣ дорад

ظنم این است که آهنگ شکاری دارد

Чаҳ камандаст сари зулфи хами андари хами ту

چه کمند است سر زلف خم اندر خم تو

Ки ду сад қофилаи дил , баста ба торӣ дорад

که دو صد قافله دل، بسته به تاری دارد

Гар ғубори хатат аз чеҳра дамидааст чаҳ ғам

گر غبار خطت از چهره دمیده است چه غم

Ба чу болида шавад гирд ва ғуборӣ дорад

به چو بالیده شود گرد و غباری دارد

Гирди хуршеди рахтгар шуда аз хати торик

گرد خورشید رخت گر شده از خط تاریک

Ғам махӯр рӯзи ҳам аз пай , шаб торӣ дорад

غم مخور روز هم از پی، شب تاری دارد

Гар змқрози сари зулфи ту кам шуд ғам нест

گر زمقراض سر زلف تو کم شد غم نیست

Ҳар хазоне ки ба сар рафт , баҳорӣ дорад

هر خزانی که به سر رفت، بهاری دارد

Аз саворон мухолиф накунад биму ҳарос

از سواران مخالف نکند بیم و هراس

Шаҳ ки дар лашкари худ , чун ту саворӣ дорад

شه که در لشکر خود، چون تو سواری دارد

« тркё » неи ту ӣа танҳо зғмши сӯхта Эй

«ترکیا» نی تو یه تنها زغمش سوخته ای

Ки ошиқи сӯхтаи дил , чун ту ҳазорӣ дорад

که عاشق سوخته دل، چون تو هزاری دارد

Ману Широзу сари кӯии бути широзӣ

من و شیراز و سر کوی بت شیرازی

Ҳар касе чашм ба ёрӣ ва диёрӣ дорад

هر کسی چشم به یاری و دیاری دارد