Дубора бар танами он ҷони рафта боз ояд

دوباره بر تنم آن جان رفته باز آید

Агар ба турбатами он ёр длнўоз ояд

اگر به تربتم آن یار دلنواز آید

зи баъди мурданам аз ёр , муддао ин аст

ز بعد مردنم از یار، مدعا این است

Ки бар ҷинозаи ман , аз пай намоз ояд

که بر جنازهٔ من، از پی نماز آید

зи бахти хеш , ҷузи ин аз худо нахоҳам ман

ز بخت خویش، جز این از خدا نخواهم من

Ки ёри нўсФрм аз раҳ ҳиҷоз ояд

که یار نوسفرم از ره حجاز آید

Сазад ки бар ҳамаи хубон , кунад киришмау ноз

سزد که بر همه خوبان، کند کرشمه و ناز

Дамӣ ки рост ба қадаш , қабоӣ ноз ояд

دمی که راست به قدش، قبای ناز آید

Шикваи салтанат хусравӣ диҳад бар бод

شکوه سلطنت خسروی دهد بر باد

Шабӣ ба хилвати Маҳмӯд , агар Аёз ояд

شبی به خلوت محمود، اگر ایاز آید

Ҳикояти худ ва , дар қайду банди зулф нигор

حکایت خود و، در قید و بند زلف نگار

Агар ки шарҳи даҳум қиссаам дароз ояд

اگر که شرح دهم قصه ام دراز آید

Ба кӯии майкада ҳар кас , зи роҳ сидқ нарафт

به کوی میکده هر کس، ز راه صدق نرفت

Гумонами онкӣ хиҷолат кашида боз ояд

گمانم آنکه خجالت کشیده باز آید

Ҳақиқатаст раҳеи рост , то ба манзили ишқ

حقیقت است رهی راست، تا به منزل عشق

Касе бидон нарасад каз раҳ муҷоз ояд

کسی بدان نرسد کز ره مجاز آید

Парии рхо ! дил « туркӣ » ба пеши ғамзаи ту

پری رخا! دل «ترکی» به پیش غمزهٔ تو

Кабӯтарии сет ки дар чанг шоҳбоз ояд

کبوتری ست که در چنگ شاهباز آید