То қади сарви ту дар боғи дилам , мавзун шуд

تا قد سرو تو در باغ دلم، موزون شد

Чашми хўнбори ман аз ашки равон , Ҷайҳун шуд

چشم خونبار من از اشک روان، جیحون شد

То ба гирди ма рӯй ту хат сабз дамид

تا به گرد مه روی تو خط سبز دمید

Рӯзи ман тор шуд ва , ҳасани рахт афзӯн шуд

روز من تار شد و، حسن رخت افزون شد

Бесабаб давр шудӣ аз барам эй роҳати ҷон !

بی سبب دور شدی از برم ای راحت جان!

Вази ғами ҳиҷри ту оҳам ба сӯй гардун шуд

وز غم هجر تو آهم به سوی گردون شد

Ту ълорқми ман эй дӯст ! ба ҳамроҳи рақиб

تو علارقم من ای دوست! به همراه رقیب

Ба чаман рафтӣ ва аз ғуссаи марои дил , хӯн шуд

به چمن رفتی و از غصه مرا دل، خون شد

Шӯхи Лайлӣ вааш ман , силсила зулф гушӯд

شوخ لیلی وش من، سلسلهٔ زلف گشود

Бастаи силсилааш сад чу ман маҷнӯн шуд

بستهٔ سلسله اش صد چو من مجنون شد

Зоҳид аз гӯшаи масҷид , ба сӯй майкада рафт

زاهد از گوشهٔ مسجد، به سوی میکده رفت

Оҳу афсӯс ки дар шаръ , чаҳ беқонӯн шуд

آه و افسوس که در شرع، چه بی قانون شد

Саҷда бар қолаби одам чу азо зил накард

سجده بر قالب آدم چو عزا زیل نکرد

Зон сабаб буд ки мардӯд шуд ва , малъун шуд

زان سبب بود که مردود شد و، ملعون شد

Ҳар ки дар майкадаи ишқ , нанушед қадаҳ

هر که در میکده عشق، ننوشید قدح

Бешак аз доираи аҳли сафо , берун шуд

بی شک از دایرهٔ اهل صفا، بیرون شد

Бар сари кӯии ту « туркӣ » ба чаҳ хорӣ ҷон дод

بر سر کوی تو «ترکی» به چه خواری جان داد

Хабар аз кас нагирифтӣ , ки фулонӣ чун шуд

خبر از کس نگرفتی، که فلانی چون شد