Ишқи бозии маро , ҳавас бошад

عشق بازی مرا، هوس باشد

То ду рӯзем даст рас бошад

تا دو روزیم دست رس باشد

Умр беишқ , ҷумлаи меҳнат буд

عمر بی عشق، جمله محنت بود

Роҳати ман , азин сипас бошад

راحت من، ازین سپس باشد

Дили чисони бркнми ман аз лаби ёр

دل چسان برکنم من از لب یار

Ки ошиқи ангабин , магас бошад

که عاشق انگبین، مگس باشد

Сорбоно ! шутури марон шояд

ساربانا! شتر مران شاید

Бори афтодае з пас бошад

بار افتاده ای ز پس باشد

Корвони бози мондаро дар роҳ

کاروان باز مانده را در راه

Гӯш , пайваста бар ҷарас бошад

گوش، پیوسته بر جرس باشد

Боғбон аз дарахт , кӣ чӣанд ?

باغبان از درخت، کی چیند؟

Миваеро ки ним рас бошад

میوه ای را که نیم رس باشد

Ришта дар пои мурғ ром хатост

رشته در پای مرغ رام خطاست

Хоссаи мурғӣ ки дар қафас бошад

خاصه مرغی که در قفس باشد

Дузад каз ҷон худ бишӯяд даст

دوزد کز جان خود بشوید دست

Кӣ ба дили хавфаш аз асас бошад ?

کی به دل خوفش از عسس باشد؟

Аз ғамати мардуму нпрсидӣ

از غمت مردم و نپرسیدی

Кин ба ғами мубтало , чаҳ кас бошад

کاین به غم مبتلا، چه کس باشد

Куштани ман ба теғ , ҳоҷат нест

کشتن من به تیغ، حاجت نیست

зи абрӯяти як ишора бас бошад

ز ابرویت یک اشاره بس باشد

Ду ҷаҳони пеши гандуми холат

دو جهان پیش گندم خالت

Пеши ман , кам зи як адас бошад

پیش من، کم ز یک عدس باشد

Тарк хубон намекунад « туркӣ »

ترک خوبان نمی کند «ترکی»

То марои охирин нафас бошад

تا مرا آخرین نفس باشد