Рахт чу моҳи ду панҷ ва чаҳорро монад

رخت چو ماه دو پنج و چهار را ماند

Саводи зулфи ту шабҳои торро монад

سواد زلف تو شبهای تار را ماند

Ба гирди ориз ва , пушти лаби ту сабзау хат

به گرد عارض و، پشت لب تو سبزه و خط

Канори оби бақои сабзаи зорро монад

کنار آب بقا سبزه زار را ماند

Даҳон чу ҳуққаи ёқӯт ва , ақди дандонат

دهان چو حقهٔ یاقوت و، عقد دندانت

Миёни ҳуққа , дар шоҳсўорро монад

میان حقه، در شاهسوار را ماند

Насими кӯии ту гуё буд насими биҳишт

نسیم کوی تو گویا بود نسیم بهشت

Шамеми мӯии ту машки тторро монад

شمیم موی تو مشک تتار را ماند

з ҳодисот шуд эмин , ҳар он ки дил ба ту дод

ز حادثات شد ایمن، هر آن که دل به تو داد

Аз онкии меҳри ту рӯйин ҳисорро монад

از آنکه مهر تو رویین حصار را ماند

Ба гоҳи ҷӯаду саховат , каф дар афшонат

به گاه جود و سخاوت، کف در افشانت

зи дирафшоне , абри баҳорро монад

ز درفشانی، ابر بهار را ماند

Ҳадиси халқи хушат чун рақам кунад « туркӣ »

حدیث خلق خوشت چون رقم کند «ترکی»

Срири хомааш овозаи торро монад

صریر خامه اش آوازه تار را ماند