Хуши волидӣ ки чун туе ӯро валад буд

خوش والدی که چون تویی او را ولد بود

Бар волидии чунин , ҳамаи касро ҳасад буд

بر والدی چنین، همه کس را حسد بود

Ҳар волидӣ ки менигарӣ ҳаст бо валад

هر والدی که می نگری هست با ولد

Бар ҳар валад , на хӯбии ин хату хад буд

بر هر ولد، نه خوبی این خط و خد بود

Чун ту валад ба хона ҳар волидӣ ки ҳаст

چون تو ولد به خانهٔ هر والدی که هست

ӯро зи миваҳои биҳиштӣ расад буд

او را ز میوه های بهشتی رسد بود

Рухи моҳи осмон ва , қадати сарви бӯстон

رخ ماه آسمان و، قدت سرو بوستان

Буии сиёҳи мӯии ту хуштар занад буд

بوی سیاه موی تو خوشتر زند بود

Бар моҳи осмон , на чунин лутфу дилбарии сет

بر ماه آسمان، نه چنین لطف و دلبری ست

Бар сарви бӯстон , на чунин ҳасани қад буд

بر سرو بوستان، نه چنین حسن قد بود

Ҳасани туро ба ҳасани накӯён , чаҳ нисбат аст

حسن تو را به حسن نکویان، چه نسبت است

Бисёр фарқҳо зи санам то самад буд

بسیار فرق ها ز صنم تا صمد بود

Домону ҳабиби боди сабои пари з анбар аст

دامان و حبیب باد صبا پر ز عنبر است

ӯро магар ба зулф ту доду ситад буд

او را مگر به زلف تو داد و ستد بود

Ҳар кас ки нест дар сар ӯ шӯри ишқи ту

هر کس که نیست در سر او شور عشق تو

Инсон надонамаш ки кам аз деву дад буд

انسان ندانمش که کم از دیو و دد بود

Бунёди сад , з ҷой кунад сайли ашки ман

بنیاد سد، ز جای کند سیل اشک من

Гар дар раҳаши зи оҳану пӯлоди сад буд

گر در رهش ز آهن و پولاد سد بود

Рӯзӣ барои таҷриба аз ман ба хоҳ , ҷон

روزی برای تجربه از من به خواه، جان

То бенгарӣ муҳаббати ман , то чаҳ ҳад буд

تا بنگری محبت من، تا چه حد بود

Даврии намӯдани ту з « туркӣ » парии рхо !

دوری نمودن تو ز«ترکی» پری رخا!

Монои ҳадиси даврии ҷон , аз ҷасад буд

مانا حدیث دوری جان، از جسد بود