эй сабо ! накҳатӣ аз Широз биор

ای صبا! نکهتی از شیراز بیار

Арзи ҳолеи бабр ва , рози дилӣ боз биор

عرض حالی ببر و، راز دلی باز بیار

Аз ман зори паёмӣ , сӯии дилдори бабр

از من زار پیامی، سوی دلدار ببر

Номае зон бути ошиқи каш танноз биор

نامه ای زان بت عاشق کش طناز بیار

Муддаӣ то накунад фаҳм , ки дар нома чаҳ буд

مدعی تا نکند فهم، که در نامه چه بود

Матлабаш фаҳм кун ва , нома сарбоз биор

مطلبش فهم کن و، نامهٔ سرباز بیار

Дар миёни ман ва ӯ сиррӣу розии сети ниҳон

در میان من و او سری و رازی ست نهان

Бе кам ва беш , ҳамон сар ва ҳамон роз биор

بی کم و بیش، همان سر و همان راز بیار

Ғазалӣ аз ман дили хаста ба гӯшаш бирасон

غزلی از من دل خسته به گوشش برسان

Суханӣ аз лаби он ёри хуш овоз биор

سخنی از لب آن یار خوش آواز بیار

Икдм эй боди сабо ! кун ту масеҳои нафасӣ

یکدم ای باد صبا! کن تو مسیحا نفسی

Муждаи ёри маро аз раҳ эъҷоз биор

مژدهٔ یار مرا از ره اعجاز بیار

Нозанини ёри ман , ар ноз кунад ё ки ниёз

نازنین یار من، ار ناز کند یا که نیاز

Хабари нозу ниёзаш , ту ба сад ноз биор

خبر ناز و نیازش، تو به صد ناز بیار

Ёри ман сахт азизаст ту хораш , машумор

یار من سخت عزیز است تو خارش، مشمار

Пеши ман нома ӯро ту , ба эъзоз биор

پیش من نامه او را تو، به اعزاز بیار

Мубталои ман агар муждаи васлӣ ба ту дод

مبتلای من اگر مژدهٔ وصلی به تو داد

Муждааш бехабар аз мардум ғаммоз биор

مژده اش بی خبر از مردم غماز بیار

То ба « туркӣ » набарди занн касе эй боди сабо !

تا به «ترکی» نبرد ظن کسی ای باد صبا!

Аз бар дӯст , паёмӣ ғалат андоз биор

از بر دوست، پیامی غلط انداز بیار