эй пайкарати латифтар аз махмалу ҳарир !

ای پیکرت لطیف تر از مخمل و حریر!

Зулфати шикастаи равнақи хушбӯеи абир

زلفت شکسته رونق خوشبویی عبیر

Қадат чу нахли тӯбо ва , лаълат чу слсбил

قدت چو نخل طوبی و، لعلت چو سلسبیل

Бо об ҷинатаст ту гӯйии гулати хамир

با آب جنت است تو گویی گلت خمیر

Аз бас ки хуши адое ва , ширини такаллумӣ

از بس که خوش ادایی و، شیرین تکلمی

Парвардаи дояи ?ути магар аз шаҳд , ҷои шер

پرورده دایه ات مگر از شهد، جای شیر

Аз он замон ки гандуми холи ту дида ам

از آن زمان که گندم خال تو دیده ام

Бар дидаам ҷаҳон шудаи камтари зи як шъир

بر دیده ام جهان شده کمتر ز یک شعیر

Мӯем шудаи сипед , зи ҳиҷри ту ҳамчуи барф

مویم شده سپید، ز هجر تو همچو برف

Рӯзам шудаи сиёҳ , зи ҳиҷри ту ҳамчуи қӣр

روزم شده سیاه، ز هجر تو همچو قیر

Дил брнагирам аз ту , гарм май кашӣ ба теғ

دل برنگیرم از تو، گرم می کشی به تیغ

Рўбр нтобам аз ту , гум май занӣ ба тир

روبر نتابم از تو، گم می زنی به تیر

« туркӣ » ба кӯй туаст фақирӣ , ситами кашӣ

«ترکی» به کوی توست فقیری، ستم کشی

Як рӯзи пурсишии нанамудае аз ин фақир

یک روز پرسشی ننموده ای از این فقیر