эй рахт чун субҳи равшан , гесуят чун шоми тор !

ای رخت چون صبح روشن، گیسویت چون شام تار!

эй лабати оби ҳаёт ва , ваии хатати машки ттор !

ای لبت آب حیات و، وی خطت مشک تتار!

Оризати моҳии сети гармаро буд унноби лаб

عارضت ماهی ست گرمه را بود عناب لب

Қоматати сарвии сетгар сарв оварад лимуи бабор

قامتت سروی ست گر سرو آورد لیمو ببار

Чашми ҷодӯии ту аз сар , мерибоед ақлу ҳуш

چشم جادوی تو از سر، می رباید عقل و هوش

Холи ҳиндӯии ту аз дил , май баради сабру қарор

خال هندوی تو از دل، می برد صبر و قرار

Боғбон бинад агар сарви қади раънои ту

باغبان بیند اگر سرو قد رعنای تو

Сарв нанишонд аз ин пас , дар канори ҷӯйбор

سرو ننشاند از این پس، در کنار جویبار

Як ишора гар кунӣ , зи абрӯӣ чун теғи каҷат

یک اشاره گر کنی، ز ابروی چون تیغ کجت

Куштаҳо бинии заҳри ҷониб , қатори андари қатор

کشته ها بینی زهر جانب، قطار اندر قطار

Рухи ниҳон дар пардасозӣ , дили барӣ аз дасти халқ

رخ نهان در پرده سازی، دل بری از دست خلق

Оҳ агар бе пардаи рух бар халқ ,созӣ ошкор

آه اگر بی پرده رخ بر خلق، سازی آشکار

Дар канорами доим аз ҳиҷрат нишаста Тифли ашк

در کنارم دایم از هجرت نشسته طفل اشک

Кӣ чу Тифли ашк , якборати бубинам дар канор

کی چو طفل اشک، یکبارت ببینم در کنار

Неи ҳамин « туркӣ »аст дар чини сари зулфати асир

نی همین «ترکی» است در چین سر زلفت اسیر

Ҳамчу вай бошад асирчини зулфати сад ҳазор

همچو وی باشد اسیرچین زلفت صد هزار