Макун зи шонаи парешон , каманди гесу ро

مکن ز شانه پریشان، کمند گیسو را

Ба дасти бодаи мадаи зулфи анбарин бўро

به دست باده مده زلف عنبرین بورا

Аз он замон ки ба чашми ту чашм багушӯдам

از آن زمان که به چشم تو چشم بگشودم

Аз ин сипас накунам ёд , чашми оҳӯ ро

از این سپس نکنم یاد، چشم آهو را

Ба ним ғамзаи диламро ду чашми ҷодӯят

به نیم غمزه دلم را دو چشم جادویت

Чунон гирифт ки чанголи боз , тиҳр ро

چنان گرفت که چنگال باز، تیهر را

Ба як ишораи сафи лашкар ба ҳам шаканд

به یک اشاره صف لشکر به هم شکند

Агар ишора кунӣ тарки чашми ҷодӯ ро

اگر اشاره کنی ترک چشم جادو را

Хаёли тир задангар ба тарки чашм ту нест

خیال تیر زدن گر به ترک چشم تو نیست

Барои чист кашида камони абрӯ ро

برای چیست کشیده کمان ابرو را

Ба чашми масти ту аз аблҳисти панҷа задан

به چشم مست تو از ابلهیست پنجه زدن

Ки рости тоқати ин тарки сахти бозу ро

که راست طاقت این ترک سخت بازو را

Тугар зи ориз чун ма ниқоб бурдорӣ

تو گر ز عارض چون مه نقاب برداری

Хаҷали з хеш кунӣ садҳазори маи рӯ ро

خجل ز خویش کنی صدهزار مه رو را

Қадат чу сарв , ду пистон чу миваи лиму

قدت چو سرو، دو پستان چو میوهٔ لیمو

Касе ба сарв надидааст бори лиму ро

کسی به سرو ندیده است بار لیمو را

Агар ба сайри чаман бе ту ман рӯми чаканам

اگر به سیر چمن بی تو من روم چکنم

Канори сабзаи фазои чаман , лаби ҷӯ ро

کنار سبزه فضای چمن، لب جو را

Серум чу гӯйу хам зулф туаст чун чавгон

سرم چو گوی و خم زلف توست چون چوگان

Хуши он дамӣ ки ба чавгони зании ту ин гӯ ро

خوش آن دمی که به چوگان زنی تو این گو را

Ба қатл « туркӣ » мискини чунин шитоб макун

به قتل «ترکی» مسکین چنین شتاب مکن

Ки ҳеҷ кас накушуд тӯтии сухани гӯ ро

که هیچ کس نکشد طوطی سخن گو را