Соқӣ бидиҳ пимолаҳ эй аз он май маҷус

ساقی بده پیمانه‌ای از آن می مجوس

Зон пештар ки тай шавадам умр , бар фусӯс

زان پیشتر که طی شودم عمر، بر فسوس

Зон сурхи бодае ки зтосири ранг ӯ

زان سرخ باده‌ای که ز تاثیر رنگ او

Гардад ақиқ ,гар бчконӣ ба сндрўс

گردد عقیق، گر بچکانی به سندروس

Май даҳ ки ҳар чаҳ менагарм ғайри ҷом май

می ده که هر چه می‌نگرم غیر جام می

Дунё ва ҳар чаҳ ҳаст наярзад ба як Флўс

دنیا و هر چه هست نیرزد به یک فُلُوس

Нозам ба пери майкадаи конҷо ба пои хам

نازم به پیر میکده کانجا به پای خُم

Ҷузи бодаи хорро надиҳади рухсати ҷулус

جز باده‌خوار را ندهد رخصت جُلوس

Дастам намерасад ки збоми сарои ту

دستم نمی‌رسد که ز بام سرای تو

Оем шабӣ ба назд ту аз баҳри пои бӯс

آیم شبی به نزد تو از بهر پای بوس

Бар оризати хамидаи сари зулф , гўиё

بر عارضت خمیده سر زلف. گوییا

Султони занг , хам шуда дар пеши шоҳи рӯс

سلطان زنگ، خم شده در پیش شاه روس

Ҳргаҳ кунам назора ба мижгони сари каҷат

هرگه کنم نظاره به مژگان سر کجت

Ёд ояд зи ханҷари паҳлуи шикофи Тӯс

یاد آیدم ز خنجر پهلو شکاف طوس

« туркӣ » на он касеаст ки пинҳон хӯрд шароб

«ترکی» نه آن کسی است که پنهان خورد شراب

Соқӣ бидиҳ шароб , ки нӯшами алии алрўс

ساقی بده شراب، که نوشم علی الرُّؤس