Агар ба даст ман уфтад шабии зимоми фироқ

اگر به دست من افتد شبی زمام فراق

Кунам зи сафҳаи айём , поки номи фироқ

کنم ز صفحهٔ ایام، پاک نام فراق

Фироқ агар ба кафами аўФтд ба неруии сабр

فراق اگر به کفم اوفتد به نیروی صبر

Бибин чигуна баҳам башиканам изоми фироқ

ببین چگونه بهم بشکنم عظام فراق

Гумон мабар ки змстӣ дигар ба ҳуш оем

گمان مبر که زمستی دگر به هوش آیم

Аз он шароб ки нӯшидаам зҷоми фироқ

از آن شراب که نوشیده ام زجام فراق

Сабоҳ карда шоми висол , кӣ донад

صباح کردهٔ شام وصال، کی داند

Ки мо сабоҳ чисон кардаем шоми фироқ

که ما صباح چسان کرده ایم شام فراق

Начида донаи кишти висолро « туркӣ »

نچیده دانهٔ کشت وصال را«ترکی»

Фалак фиканд марои оқибат ба доми фироқ

فلک فکند مرا عاقبت به دام فراق