Офарин бар номи рӯҳи афзои ишқ

آفرین بر نام روح افزای عشق

Ҷони фидоӣ онкӣ шуд дорои ишқ

جان فدای آنکه شد دارای عشق

Як таҷаллӣ кард ишқ ва дар ҷаҳон

یک تجلی کرد عشق و در جهان

Ҳар куҷои бинӣ буд ғавғои ишқ

هر کجا بینی بود غوغای عشق

Ишқро ҷое набошад ғайри дил

عشق را جایی نباشد غیر دل

Дар дили ушшоқ , бошад ҷои ишқ

در دل عشاق، باشد جای عشق

Ақлро дигар набошад ҷой зист

عقل را دیگر نباشد جای زیست

Дар миён , ҳар куҷо ки ояд пои ишқ

در میان، هر کجا که آید پای عشق

То сафи маҳшар куҷо ояд ба ҳуш

تا صف محشر کجا آید به هوش

Ҳар ки ҷомӣ хӯрд аз минои ишқ

هر که جامی خورد از مینای عشق

Лашкар ғам зад шабихун бар серум

لشکر غم زد شبیخون بر سرم

Тодлм зад хайма дар саҳрои ишқ

تادلم زد خیمه در صحرای عشق

Ъошқо !гар толиб ишқӣ бизан

عاشقا!گر طالب عشقی بزن

Ғӯтае дар баҳри гўҳрзои ишқ

غوطه ای در بحر گوهرزای عشق

« туркӣ » аз маъшӯқ кӣ ёбии мурод

«ترکی»از معشوق کی یابی مراد

То набошад бар сарати савдои ишқ

تا نباشد بر سرت سودای عشق