Рӯзи аввал ки дил ба ту додам

روز اول که دل به تو دادم

Доғи ишқат ба сина биниҳодам

داغ عشقت به سینه بنهادم

Ман ки сайд касе наме гаштам

من که صید کسی نمی گشتم

Тарки чашми ту гашти сайёдам

ترک چشم تو گشت صیادم

То дилами чашм май параст ту дид

تا دلم چشم می پرست تو دید

намепарастӣ бирафт аз ёдам

می پرستی برفت از یادم

То ба кӣ аз ғамат кунам фарёд

تا به کی از غمت کنم فریاد

Оҳ агар нашӯй ту фарёдам

آه اگر نشوی تو فریادم

Гар ба теғами зании ту , хурсандам

گر به تیغم زنی تو، خرسندم

Вар итобам кунӣ ту , дили шодам

ور عتابم کنی تو، دل شادم

Ту чу Лайлӣ ва ман чу маҷнӯнам

تو چو لیلی و من چو مجنونم

Ту чу ширин ва ман чу Фарҳодам

تو چو شیرین و من چو فرهادم

Ба ҷуз аз дарси ишқ дар мактаб

به جز از درس عشق در مکتب

Дарси дигари надоди устодам

درس دیگر نداد استادم

Нарӯй лаҳзае маро аз ёд

نروی لحظه ای مرا از یاد

Ту на як лаҳза мекунӣ ёдам

تو نه یک لحظه می کنی یادم

Гӯйӣ аз модар эй парии зода !

گویی از مادر ای پری زاده!

Ман бедил ба ишқи ту зодам

من بیدل به عشق تو زادم

Файзи рӯҳи алқудс агар накунад

فیض روح القدس اگر نکند

Дар балоҳои ишқати имдодам

در بلاهای عشقت امدادم

Кӣ тавонам ки бори ишқи кашам

کی توانم که بار عشق کشم

Гар буд тани зи сангу пӯлодам

گر بود تن ز سنگ و پولادم

Қисматами ғайри ранҷ ва меҳнат нест

قسمتم غیر رنج و محنت نیست

То дар ин дори меҳнати ободам

تا در این دار محنت آبادم

« тркё » дар сафи ҷазо чаҳ кунам ?

«ترکیا» در صف جزا چه کنم؟

Нарасадгар алӣ ба фарёдам

نرسد گر علی به فریادم