эй хоки кафи пои ту буд тоҷи серум !

ای خاک کف پای تو بود تاج سرم!

Хубтар аз ту набошад ба ҷаҳон , дар назарам

خوبتر از تو نباشد به جهان، در نظرم

Ба вафоят ки агар дида ба тирами дузӣ

به وفایت که اگر دیده به تیرم دوزی

Ноҷўонмрдм агар ҷузи ту ба ҷое нагарм

ناجوانمردم اگر جز تو به جایی نگرم

Дӯши сармасти зи майхонаи сӯй хона шудӣ

دوش سرمست ز میخانه سوی خانه شدی

Илтифотӣ нанамудӣу гузаштии з барам

التفاتی ننمودی و گذشتی ز برم

Дили ман гумшудаи ҷоно ва , ман гумшудаи дил

دل من گمشده جانا و، من گمشده دل

Биҷуз аз ҳиндӯии холат ба касе занн набарам

بجز از هندوی خالت به کسی ظن نبرم

Тарки чашмати зи паии қатли ман афрохтаи теғ

ترک چشمت ز پی قتل من افراخته تیغ

Гӯ бизан теғ , ки ман барадами теғати сипарам

گو بزن تیغ، که من بردم تیغت سپرم

Гуфта будӣ ки биёям ба суроғати рӯзӣ

گفته بودی که بیایم به سراغت روزی

Тарсами он рӯз , биёе ки наёбӣ асарам

ترسم آن روز، بیایی که نیابی اثرم

Аҷаб ӣнҷост ки якбор , ба гӯшт нарасед

عجب اینجاست که یکبار، به گوشت نرسید

Ин ҳамаи нолаи шабгир ва , фиғони саҳарам

این همه نالهٔ شبگیر و، فغان سحرم

Ҷисмам аз ишқи ту аз бас шудаи лоғар чу ҳалол

جسمم از عشق تو از بس شده لاغر چو حلال

Карда ангушти намо бар сар ҳар раҳгузарам

کرده انگشت نما بر سر هر رهگذرم

Ман ба ҳар кас ки расм боз бипурсам хабарат

من به هر کس که رسم باز بپرسم خبرت

Ту ба ҳар кас ки рисӣ боз напурсӣ хабарам

تو به هر کس که رسی باز نپرسی خبرم

Манам он мурғи схндон ки гирифтори туам

منم آن مرغ سخندان که گرفتار توام

Ҳайф бошад ки баҳам , бршкнии болу пурм

حیف باشد که بهم، برشکنی بال و پرم

эй ки ошиқ шуданам дидӣ ва айбам кардӣ

ای که عاشق شدنم دیدی و عیبم کردی

Айб онаст ки якбор , надидӣ ҳунарам

عیب آن است که یکبار، ندیدی هنرم

Мӯӣ чун сими сипед ва , рух чун зар дорам

موی چون سیم سپید و، رخ چون زر دارم

Ғам набошад ба ҷаҳон гар набӯд симу зарам

غم نباشد به جهان گر نبود سیم و زرم

« туркӣ » содаи дил ва , тарки забони нофаҳм

«ترکی» ساده دل و، ترک زبان نافهم

Ба дар кас нарӯмгар ту бароне зи дирам

به در کس نروم گر تو برانی ز درم