Боз ишқ омад ва зад хайма ба саҳрои дилам

باز عشق آمد و زد خیمه به صحرای دلم

Лашкари ишқ саф орост ба яғмои дилам

لشکر عشق صف آراست به یغمای دلم

Дили пари ҳасрати ман гашти гирифтору асир

دل پر حسرت من گشت گرفتار و اسیر

Кард мӯи силсилаи силсила дар пои дилам

کرد مو سلسلهٔ سلسله در پای دلم

Дили ман пой ба занҷир ва , шаҳи кишвари ишқ

دل من پای به زنجیر و، شه کشور عشق

Истода ба канорӣ ба тамошои дилам

ایستاده به کناری به تماشای دلم

Оҳ аз ин длки ман ки чаҳ пари дарди дилии сет

آه از این دلک من که چه پر درد دلی ست

Чанд гӯям ки дилами вои дилами вои дилам

چند گویم که دلم وای دلم وای دلم

Нашавад доғи дилам ба зи мудовои табиб

نشود داغ دلم به ز مداوای طبیب

Оҳ аз ин доғ ки ҷо карда ба болои дилам

آه از این داغ که جا کرده به بالای دلم

Кош бо нохнс аз сина бурун ме кардам

کاش با ناخنس از سینه برون می کردم

Ҳаст дар сина надонам ба куҷои ҷои дилам

هست در سینه ندانم به کجا جای دلم

Дар дили хӯн шудаам роз наоне сети басӣ

در دل خون شده ام راز نهانی ست بسی

Фоши тарсам ки шавад рози ниҳонҳои дилам

فاش ترسم که شود راز نهان های دلم

Ҳар дилии рости яке қатраи хӯнӣ ба миён

هر دلی راست یکی قطرهٔ خونی به میان

Ҷузи дили ман ки буд хӯни ҳамаи аъзои дилам

جز دل من که بود خون همه اعضای دلم

Рост гӯям набӯд синаи ман манзили дил

راست گویم نبود سینهٔ من منزل دل

Ҳаст дар зулфи бутии манзилу маъвои дилам

هست در زلف بتی منزل و ماوای دلم

Ҳар чаҳ ман саъй кунам каз ғамаш осӯда шавам

هر چه من سعی کنم کز غمش آسوده شوم

ӯ наад тозаи ғамӣ бар сари ғамҳои дилам

او نهد تازه غمی بر سر غم های دلم

Меҳр хубон наравад аз дили тангами берун

مهر خوبان نرود از دل تنگم بیرون

Зонка ҷо карда чу хӯн дар ҳамаи рагҳои дилам

زانکه جا کرده چو خون در همه رگهای دلم

« туркӣ » аз хастаи дилии ҳеҷ шикоят накунам

«ترکی» از خسته دلی هیچ شکایت نکنم

Ки лаби лаъл нигораст масеҳои дилам

که لب لعل نگار است مسیحای دلم