Гарчи андохта зулфати гиреҳии сахт ба корам

گرچه انداخته زلفت گرهی سخت به کارم

Ҳамчунон чашми гушоиши зи сари зулф ту дорам

همچنان چشم گشایش ز سر زلف تو دارم

Рӯй бинмо ва ба яғмои бабри орому шикебам

روی بنما و به یغما ببر آرام و شکیبم

Зулф бигушо ва ба тороҷ бидиҳ сабру қарорам

زلف بگشا و به تاراج بده صبر و قرارم

То ба дасти он сари зулфин парешони ту ёзм

تا به دست آن سر زلفین پریشان تو یازم

Пои зи Кувайти нкшмгар ки бисӯзӣ ту ба ноРом

پا ز کویت نکشم گر که بسوزی تو به نارم

Ноҷўонмрдм агар зулфи ту аз даст бидорам

ناجوانمردم اگر زلف تو از دست بدارم

Гар бидонам ки ду сад бор кунӣ зинда бидорам

گر بدانم که دو صد بار کنی زنده بدارم

Сахти тарсонам аз осеби ду морони сиёҳи ?ут

سخت ترسانم از آسیب دو ماران سیاه ات

Коқбт аз тани бемор , бароранд даморам

کاقبت از تن بیمار، برآرند دمارم

Ҳар ду чашмони камондори ту бо тири знндм

هر دو چشمان کماندار تو با تیر زنندم

Гар яке рӯз фитад бар сари кӯии ту гузорам

گر یکی روز فتد بر سر کوی تو گذارم

Ваъда кардӣ ки яке рӯз ба сари вақти ман ое

وعده کردی که یکی روز به سر وقت من آیی

Тарсами он рӯзи биёӣ ки баради боди ғуборам

ترسم آن روز بیای که برد باد غبارم

Ба қадами бӯсии ?ут аз зери лаҳади сар ба дар орм

به قدم بوسی ات از زیر لحد سر به در آرم

Қадамигар з аноят бигзорӣ ба мазорам

قدمی گر ز عنایت بگذاری به مزارم

Халқ гӯйанд ки пайвастаи ту моил ба шикорӣ

خلق گویند که پیوسته تو مایل به شکاری

Гар ту моил ба шикорӣ накунӣ аз чаҳ шикорам

گر تو مایل به شکاری نکنی از چه شکارم

Хоҳам ин ҷон гиронмоя кунам ман нисорат

خواهم این جان گرانمایه کنم من نثارت

Зонка лоиқтар аз ин ҷон набӯд баҳри нисорам

زانکه لایق تر از این جان نبود بهر نثارم

Ман баронам ки ба сад аҷзи дрорм ба канорат

من برآنم که به صد عجز درآرم به کنارت

Ту бар онӣ ки ба сад ҳилаи гурезӣ ба канорам

تو بر آنی که به صد حیله گریزی به کنارم

« туркӣ » аз ишқ накӯён набарам ҷон ба саломат

«ترکی» از عشق نکویان نبرم جان به سلامت

Файзи рӯҳи алқудсӣ гар накунад чораи корам

فیض روح القدسی گر نکند چاره کارم