То боз кардаам ба ту эй гули изор , чашм !

تا باز کرده ام به تو ای گل عذار، چشم!

Пӯшидаам ман аз ҳамаи кору бор , чашм

پوشیده ام من از همهٔ کار و بار، چشم

Аз дидан рахт нашавад сайри чашми ман

از دیدن رخت نشود سیر چشم من

Бошад агар ба сӯрати ман садҳазор , чашм

باشد اگر به صورت من صدهزار، چشم

Бисёр чашм дидаам аммо надида аст

بسیار چشم دیده ام اما ندیده است

Чашмами басони чашми ту дар рӯзгор , чашм

چشمم بسان چشم تو در روزگار، چشم

Гуфтӣ ки бар сари раҳ ман бош мунтазир

گفتی که بر سر ره من باش منتظر

Пайваста бошудам ба раҳи интизор , чашм

پیوسته باشدم به ره انتظار، چشم

Аз дидани ҷамоли ту чашмам пуроб шуд

از دیدن جمال تو چشمم پرآب شد

Оре шавад з дидани хури обдор , чашм

آری شود ز دیدن خور آبدار، چشم

То офтоб рӯй туам аз назар бирафт

تا آفتاب روی توام از نظر برفت

Ҷисмами заъифи гашту рухами зарду тор , чашм

جسمم ضعیف گشت و رخم زرد و تار، چشم

Домани кашон чу май гузарӣ аз миёни халқ

دامن کشان چو می گذری از میان خلق

Бозаст баҳр дидан ту бешумор , чашм

باز است بهر دیدن تو بی شمار، چشم

Чашми хумор , ҳолат мехӯрдааст ва ту

چشم خمار، حالت می خورده است و تو

Гар менахурдае з чаҳ дории хумор , чашм

گر می نخورده ای ز چه داری خمار، چشم

Бо чашм агар кунӣ ту ба « туркӣ » ишоратӣ

با چشم اگر کنی تو به «ترکی» اشارتی

Бар чашми пурхумор ту созад нисор , чашм

بر چشم پرخمار تو سازد نثار، چشم