Соқӣ бидиҳ имрӯзи яке ҷоми шаробам

ساقی بده امروز یکی جام شرابم

Аз ҷом шаробӣ бикун имрӯзи харобам

از جام شرابی بکن امروز خرابم

Аз он май ноб ки туро ҳаст ба кӯза

از آن می ناب که تو را هست به کوزه

Ман ташнаи як ҷуръае аз он май ноБам

من تشنهٔ یک جرعه ای از آن می نابم

Аз ёд нахоҳад шуданами охири перӣ

از یاد نخواهد شدنم آخر پیری

Он бода ки додӣ ту дар айёми шабобам

آن باده که دادی تو در ایام شبابم

Нозат бикашам баҳри яке ҷоми шаробӣ

نازت بکشم بهر یکی جام شرابی

Сад бор агар нози намоеу итобам

صد بار اگر ناز نمایی و عتابم

Аз ғуссаи шабу рӯз ба чашмам наравад хоб

از غصه شب و روز به چشمم نرود خواب

Лутфӣ куну ҷомии даҳ аз он доруии хобам

لطفی کن و جامی ده از آن داروی خوابم

Гӯйанд касони лозим май , чанг ва рубоб аст

گویند کسان لازم می، چنگ و رباب است

Гар май , ту диҳӣ гӯ набӯд чангу рубобам

گر می، تو دهی گو نبود چنگ و ربابم

Аз сӯзи таби ишқ ва , зи сайлоби сиришкам

از سوز تب عشق و، ز سیلاب سرشکم

Ҳам сӯхта аз оташ ва , ҳам ғарқа дар обам

هم سوخته از آتش و، هم غرقه در آبم

То чанд уқобам кунӣ аз ҷуръае аз май

تا چند عقابم کنی از جرعه ای از می

Май дар қадаҳами рез ва , матарсон зи уқобам

می در قدحم ریز و، مترسان ز عقابم

Шак нест ки ғаффор зунубаст худованд

شک نیست که غفار ذنوب است خداوند

« туркӣ » ту матарсон абас аз рӯзи ҳисобам

«ترکی» تو مترسان عبث از روز حسابم

Ман донам ва он кас ки маро халқ намӯда аст

من دانم و آن کس که مرا خلق نموده است

ё афв кунад ё ки кунад заҷру азобам

یا عفو کند یا که کند زجر و عذابم