Шоҳӣ ки на фалак , чу бисотии сети зери пош

شاهی که نه فلک،چو بساطی ست زیر پاش

Эзад ато намӯда ба сар , тоҷи анмош

ایزد عطا نموده به سر، تاج انماش

Соинди сарварон , ба дараш ҷабҳаи ниёз

سایند سروران، به درش جبههٔ نیاز

Додааст сарварӣ , ба ҳамаи сарварони худоаш

داده است سروری، به همه سروران خداش

То дасти сунъи бофти қумоши вуҷӯди халқ

تا دست صنع بافت قماش وجود خلق

Дар коргаҳ надошт аз ин хубтар қумош

در کارگه نداشت از این خوبتر قماش

Гар хўонмши худоӣ буд ин сухани хато

گر خوانمش خدای بود این سخن خطا

Венаи ҳам хато буд ки ҷудо донам аз худоаш

وین هم خطا بود که جدا دانم از خداش

Он шаб ки Мустафо ба сӯии ғор савр рафт

آن شب که مصطفی به سوی غار ثور رفت

Бо сад шааф ба ҷой набӣ хуфт дар фаррош

با صد شعف به جای نبی خفت در فراش

Чун зулфиқор баркашад аз қаҳр , рӯзи ҷанг

چون ذوالفقار برکشد از قهر، روز جنگ

Уфтад зи ҳайбаташ ба тани хасми иртиош

افتد ز هیبتش به تن خصم ارتعاش

Чун зад ба умри ъбдўдози қаҳри теғ

چون زد به عمر عبدوداز قهر تیغ

Рӯҳи аломини зи ҷониб ҳақ гуфт марҳабоаш

روح الامین ز جانب حق گفت مرحباش

Шоҳо ! манам ки « туркӣ » мадҳатгар туам

شاها! منم که «ترکی» مدحت گر توام

Маддоҳии туам шуда дар рӯзгори фош

مداحی توام شده در روزگار فاش

Даст манасту домани ҳуби ту ёълӣ

دست من است و دامن حب تو یاعلی

Фардо ба рӯзи маҳшар , ба қавлам гувоҳ бош

فردا به روز محشر، به قولم گواه باش

Бошад зи фарқ то қадамами ғарқ дар гуноҳ

باشد ز فرق تا قدمم غرق در گناه

Дар маҳшарам ба назд худои узр хоҳ бош

در محشرم به نزد خدا عذر خواه باش

Сӯзи дилам ба ҳоли ҷгргўшаҳи ?ути ҳусайн

سوز دلم به حال جگرگوشه ات حسین

Кӯшад шаҳид аз ситами қавми бади маош

کوشد شهید از ستم قوم بد معاش

эй шери кирдигор ! ҳусайн ту шуд шаҳид

ای شیر کردگار! حسین تو شد شهید

Бо ашк аз Наҷаф , қадамӣ на ба Карбалоаш

با اشک از نجف، قدمی نه به کربلاش

Бутгар ки чун ҳусайни ту родри канори наҳр

بتگر که چون حسین تو رادر کنار نهر

Лаби ташна сар бурид зкин , шимур аз қафоаш

لب تشنه سر برید زکین، شمر از قفاش

Он сар ки Ҷабраили зи мӯяши ғубори шаст

آن سر که جبرئیل ز مویش غبار شست

Хўлӣ зкинаҳ дод ба хоки танури ҷоаш

خولی زکینه داد به خاک تنور جاش

Аббоси пӯри сафи шиканатро нигар ки чун

عباس پور صف شکنت را نگر که چون

Аз пайкари шариф , ҷдогшти дстҳош

از پیکر شریف، جداگشت دستهاش

Оғиштаи гашти сунбули акбрбаҳи хӯн ва монад

آغشته گشت سنبل اکبربه خون و ماند

Чун лолаи доғ бар дили Лайлоу амма ҳоаш

چون لاله داغ بر دل لیلا و عمه هاش

Дар қтлгаҳ ба зайнаби дили хастаи ?ути нигар

در قتلگه به زینب دل خسته ات نگر

Жулидаи мӯ , сиёҳ ба сар , чеҳраи пурхарош

ژولیده مو، سیاه به سر، چهره پرخراش

Аз зулми кӯфӣони ситами пешаи ?данӣ

از ظلم کوفیان ستم پیشهٔ دنی

Як тан ба ҷо намонад зи ансору ақрабоаш

یک تن به جا نماند ز انصار و اقرباش