Шҳншҳӣ ки буд Ҷабраили дарбонаш

شهنشهی که بود جبرئیل دربانش

Малики мутӣъ ва , фалак ҳаст сақфи айвонаш

ملک مطیع و، فلک هست سقف ایوانش

Таҳамтанӣ ки зтиғ шррФшон ме зад

تهمتنی که زتیغ شررفشان می زد

Ба рӯзи маъракаи оташ , ба ҷони адуонаш

به روز معرکه آتش، به جان عدوانش

Муҷоҳидӣ ки миёни муборизони ҷаҳон

مجاهدی که میان مبارزان جهان

Касе набӯд ки бошад ҳарифи майдонаш

کسی نبود که باشد حریف میدانش

Диловарӣ ки чу бар умр ъбдўд зад теғ

دلاوری که چو بر عمر عبدود زد تیغ

Садоӣ таҳсин омад зи арши раҳмонаш

صدای تحسین آمد ز عرش رحمانش

Чунон зқлъаҳи хайбар , зи қаҳр дар бар кунад

چنان زقلعهٔ خیبر، ز قهر در بر کند

Ки аўФтоди тазалзул , ба чори арконаш

که اوفتاد تزلزل، به چار ارکانش

зи бскаҳи кишти зи қавми яҳуд дар хайбар

ز بسکه کشت ز قوم یهود در خیبر

Гирифт ҳазрати Мӯсо ба аҷзи домонаш

گرفت حضرت موسی به عجز دامانش

Шаҳӣ ки ҷину башар , ваҳши втир ва , бандау ҳур

شهی که جن و بشر، وحش وطیر و، بنده و حر

Хуранд рӯзии худро з хон эҳсонаш

خورند روزی خود را ز خوان احسانش

На холиқаст вале ҳокимаст бар ҳамаи халқ

نه خالق است ولی حاکم است بر همه خلق

Буд тамомии махлуқ , таҳти фурмонаш

بود تمامی مخلوق، تحت فرمانش

Гуноҳкорон яксар сӯии биҳишти раванд

گناهکاران یکسر سوی بهشت روند

Кунад шафоат агар рӯзи ҳашар , салмонаш

کند شفاعت اگر روز حشر، سلمانش

Касе ки меҳр алӣ нест дар дилаши ӯро

کسی که مهر علی نیست در دلش اورا

Ҳалоли зодаи мадон ва , махон мусулмонаш

حلال زاده مدان و، مخوان مسلمانش

Ҳар онкии меҳр алӣ карда ҷо ба сина ӯ

هر آنکه مهر علی کرده جا به سینهٔ او

Ба рӯзи ҳашар , чаҳ ғам аз сироту мизонаш

به روز حشر، چه غم از صراط و میزانش

Насими раҳмат ӯгар вазади сӯии гулхан

نسیم رحمت او گر وزد سوی گلخن

Ба сунбул ва , гул ва , насрин , кунад гулистонаш

به سنبل و، گل و، نسرین، کند گلستانش

Шамеми қаҳраш , гар бугзарад сӯии гулшан

شمیم قهرش، گر بگذرد سوی گلشن

Ба ҷои сунбул , пар созад аз муғелонаш

به جای سنبل، پر سازد از مغیلانش

Аду агар шунӯди номи зулфиқораш ро

عدو اگر شنود نام ذوالفقارش را

Нахурда зарбат ӯ , даст шавед аз ҷонаш

نخورده ضربت او، دست شوید از جانش

Шаҳӣ ки номи шарифаш чу бар забон гузарад

شهی که نام شریفش چو بر زبان گذرد

Мтобъонши ҷон ҳо кунанд қурбонаш

متابعانش جان ها کنند قربانش

Буд ба мадҳу санояши забони мо алкн

بود به مدح و ثنایش زبان ما الکن

Касе ки холиқи Акбар буд санои хониш

کسی که خالق اکبر بود ثنا خوانش

Алии сети онкӣ буд ибн ъам пайғамбар

علی ست آنکه بود ابن عم پیغمبر

Алии сети онкӣ сано гуфта ҳақ ба қуръонаш

علی ست آنکه ثنا گفته حق به قرآنش

Алии сети онкӣ ба дӯш набӣ гузорад қадам

علی ست آنکه به دوش نبی گذارد قدم

Алии сети онкӣ набӣ хонд беҳтар аз ҷонаш

علی ست آنکه نبی خواند بهتر از جانش

Алии сети онкии худояши сутӯда дар қуръон

علی ست آنکه خدایش ستوده در قرآن

Намӯда сӯраи тоҳои нузул дар шонаш

نموده سورهٔ طاها نزول در شانش

Ҳар онкии ҷуз ба сногўииши кушояди лаб

هر آنکه جز به ثناگوییش گشاید لب

Касе нахонд донишвару схндонш

کسی نخواند دانشور و سخندانش

Шҳо ! ҳавои Наҷаф бар сараст « туркӣ » ро

شها! هوای نجف بر سر است«ترکی» را

Карами намо ва ба сӯии Наҷафи варои хониш

کرم نما و به سوی نجف ورا خوانش

Туе ки ҳазрати одами дивист сол гирист

تویی که حضرت آدم دویست سال گریست

зи Ямани номи ту бахшида шуд гуноҳонаш

ز یمن نام تو بخشیده شد گناهانش

Гар алтҷобаҳ ту новарда буд ҳазрати Нӯҳ

گر التجابه تو ناورده بود حضرت نوح

Куҷои халосӣ мумкин шудӣ зи тӯфонаш

کجا خلاصی ممکن شدی ز طوفانش

Халил агар мутазаккир ба ном ту нашудӣ

خلیل اگر متذکر به نام تو نشدی

Яқин наҷот набӯдӣ зи нори сӯзонаш

یقین نجات نبودی ز نار سوزانش

Ба батни ҳут чу Юнус гирифт ҷои яқин

به بطن حوت چو یونس گرفت جای یقین

зи марг , лутф ту шуд ҳофизу нигаҳбонаш

ز مرگ، لطف تو شد حافظ و نگهبانش

зи илтифоти ту Юсуф ба салтанат барисед

ز التفات تو یوسف به سلطنت برسید

Вагарна то ба абад буд ҷо ба занадонаш

وگرنه تا به ابد بود جا به زندانش

Каммият хома шавад ланг , аввалин манзил

کمیت خامه شود لنگ، اولین منزل

Ки роҳи мадҳи туро нест ҳаду пойонаш

که راه مدح تو را نیست حد و پایانش

Ҳар онкии дасти тавалло ба доман ту занад

هر آنکه دست تولا به دامن تو زند

Касе набинад дар рӯзгор , пжмонаш

کسی نبیند در روزگار، پژمانش

Шуъоъи теғат агар аўФтди сӯии дарё

شعاع تیغت اگر اوفتد سوی دریا

зи тоб хеш кунад хушк , чун биёбонаш

ز تاب خویش کند خشک، چون بیابانش

Ба сӯии хасм , чу бо зулфиқор ё зии даст

به سوی خصم، چو با ذوالفقار یا زی دست

Ба як ишора фиристӣ ба сӯии ниронш

به یک اشاره فرستی به سوی نیرانش

Сари адуии тугар печад аз итоати ту

سر عدوی تو گر پیچد از اطاعت تو

Ба хоки маъракасозӣ чу гӯии ғалатонаш

به خاک معرکه سازی چو گوی غلطانش

Ба ин ҷалоли куҷои бўдёӣ вале худо ?

به این جلال کجا بودیای ولی خدا؟

Ба Карбало ки бибинӣ ҳусайну ёронаш

به کربلا که ببینی حسین و یارانش

Ба бинии онкии чисони пора пора шуд танашон

به بینی آنکه چسان پاره پاره شد تنشان

зи зарби теғи ситам , қомати ҷавононаш

ز ضرب تیغ ستم، قامت جوانانش

зи як тараф ,нигарӣ аҳли байти зораш ро

ز یک طرف، نگری اهل بیت زارش را

зи як тараф , шинавии нолаи ятемонаш

ز یک طرف، شنوی نالهٔ یتیمانش

Бибин ҳусайни азизи туро миёни ду наҳр

ببین حسین عزیز تو را میان دو نهر

Бурӣдаанд сарашро ба коми аташонаш

بریده اند سرش را به کام عطشانش

Ба ҷисми глпр ӯ дар миёни дашти бало

به جسم گلپر او در میان دشت بلا

Сипоҳ Кӯфа намуданд тири боронаш

سپاه کوفه نمودند تیر بارانش

Ба Карбалои зи Наҷафи ёълӣ биё бингар

به کربلا ز نجف یاعلی بیا بنگر

Сари бурӣда ӯ байн ва , ҷисми урёнаш

سر بریدهٔ او بین و، جسم عریانش

Ба Кӯфаи хўлии мълўн , сари ҳусайнат ро

به کوفه خولی معلون، سر حسینت را

Бибин намӯда чисон дар танури пинҳонаш

ببین نموده چسان در تنور پنهانش

Ба зайнаби зи сари меҳр , дил навозӣ кун

به زینب ز سر مهر، دل نوازی کن

Дили шикаста ӯ байн ва , чашм гарӣонаш

دل شکستهٔ او بین و، چشم گریانش