эй турбати мутаҳҳари ту халқро мтоФ !

ای تربت مطهر تو خلق را مطاف!

Кувайт ба аз биҳишт баринаст бе хилоф

کویت به از بهشت برین است بی خلاف

Ҳар субҳу шом , хайли млоики зи осмон

هر صبح و شام،خیل ملایک ز آسمان

Оянд даври марқади ту аз паии тавоф

آیند دور مرقد تو از پی طواف

Шоҳо ! туе ки Зуҳраи гардуни зи ҳам дард

شاها!تویی که زهره گردون ز هم درد

зи аллоҳи Акбарӣ ки зании даргаи масоф

ز الله اکبری که زنی درگه مصاف

Гар барқи зулфиқори ту симурғ бингарад

گر برق ذوالفقار تو سیمرغ بنگرد

Болу париш тамом бисӯзад ба пушти қоф

بال و پرش تمام بسوزد به پشت قاف

Оташ занад ба хирмани умри ситамгарон

آتش زند به خرمن عمر ستمگران

Теғи ду пайкарат чу бурун ояд аз ғилоф

تیغ دو پیکرت چو برون آید از غلاف

Шери фалаки зи бим ту ларзад ба худ чу бед

شیر فلک ز بیم تو لرزد به خود چو بید

Гови замини зи хавфи ту молад ба хоки ноф

گاو زمین ز خوف تو مالد به خاک ناف

Чун барқи теғи ту зи тан хасм бугзарад

چون برق تیغ تو ز تن خصم بگذرد

Уфтад зи ҳавл бар табақоти замини шикоф

افتد ز هول بر طبقات زمین شکاف

Аз як ишора аз ҳаракат , бози доряш

از یک اشاره از حرکت، باز داریش

Гар чарх аз итоати ту варзади инҳироф

گر چرخ از اطاعت تو ورزد انحراف

Онҷо ки қанбари ту дам аз сарварӣ занад

آنجا که قنبر تو دم از سروری زند

Шоҳон ба бндгиши намоянди эътироф

شاهان به بندگیش نمایند اعتراف

Дарбора хилофатат эй пешвои халқ !

دربارهٔ خلافتت ای پیشوای خلق!

Лаънат бар он касон ки намуданд ихтилоф

لعنت بر آن کسان که نمودند اختلاف

Шоҳо ! назари дареғи з « туркӣ » мадор зонк

شاها! نظر دریغ ز«ترکی» مدار زانک

Момш ба дӯстии ту ӯро бурӣдаи ноф

مامش به دوستی تو او را بریده ناف

Худ воқифии зи ҳоли ман эй шхтаҳи алнҷФ !

خود واقفی ز حال من ای شخته النجف!

Хоҳам бар остона ту ҷӯям эътикоф

خواهم بر آستانه تو جویم اعتکاف

Ҷое ки кирдигор сано хон буд ту ро

جایی که کردگار ثنا خوان بود تو را

« туркӣ » чисон занад зи санои хуонеи ту лоф

«ترکی» چسان زند ز ثنا خوانی تو لاف