Ба сар ҳар ки савдоӣ ҳайдар надорад
به سر هر که سودای حیدر ندارد
Нишонеи зи дайн паямбар надорад
نشانی ز دین پیمبر ندارد
Нанӯшад кас ар бода ӣ ишқи ҳайдар
ننوشد کس ار باده‌ی عشق حیدر
Ба маҳшари насибӣ зкўср надорад
به محشر نصیبی زکوثر ندارد
Мусулмон набошад касе кӯ ба гетӣ
مسلمان نباشد کسی کو به گیتی
Ба дили меҳри он пок гавҳар надорад
به دل مهر آن پاک گوهر ندارد
Чу берун наад по аз ин дори фонӣ
چو بیرون نهد پا از این دار فانی
Дигар хавфӣ аз рӯз маҳшар надорад
دگر خوفی از روز محشر ندارد
Алӣ бошад он кас ки дар рӯзи ҳиҷо
علی باشد آن کس که در روز هیجا
Ба мардонагии кФў ва ҳамсар надорад
به مردانگی کفو و همسر ندارد
Хиради баҳри исботи каррорӣ ӯ
خرد بهر اثبات کراری او
Далелӣ ба аз фатҳ хайбар надорад
دلیلی به از فتح خیبر ندارد
Муҳиби алӣ гар барандаш рагу пай
محب علی گر برندش رگ و پی
зи ҳуби алии боз дил барнадорад
ز حب علی باز دل برندارد
Шҳо ! эй ки дар бандагии баъди Аҳмад
شها! ای که در بندگی بعد احمد
Худои бандае аз ту беҳтар надорад
خدا بنده ای از تو بهتر ندارد
Ҷалолу ҷавони мардии қанбарат ро
جلال و جوان مردی قنبرت را
Наҷҷошӣу хоқон ва қайсар надорад
نجاشی و خاقان و قیصر ندارد
Туро дар ҷаҳони баъди Аҳмад
تو را در جهان بعد احمد
Касе ҳам чу салмон ва бўзр надорад
کسی هم چو سلمان و بوذر ندارد
Ба хоб ар адуи зулфиқор ту бинад
به خواب ار عدو ذوالفقار تو بیند
зи бими ту аз хоб , сар бар надорад
ز بیم تو از خواب، سر بر ندارد
Хабари дорӣ оё зи ҳоли ҳусайни ?ут
خبر داری آیا ز حال حسین ات
Ки дар Карбалои ёр ва ёвар надорад
که در کربلا یار و یاور ندارد
Ба крбу балои ой ва бингар ҳусайнат
به کرب و بلا آی و بنگر حسینت
Ки бар тани сар ва , сар ба пайкар надорад
که بر تن سر و، سر به پیکر ندارد
Биёбони пар аз лашгари шому Кӯфа
بیابان پر از لشگر شام و کوفه
Ҳусайнати аламдор ва лашгар надорад
حسینت علمدار و لشگر ندارد
Ҳусайнӣ ки бади бистараши домани ту
حسینی که بد بسترش دامن تو
Ба ҷузи хоки раҳи фарш ва бистар надорад
به جز خاک ره فرش و بستر ندارد
Шаҳӣ каз шаҳони тоҷ ва афсар гирифтӣ
شهی کز شهان تاج و افسر گرفتی
Ба тани сар , ба сари тоҷ ва афсар надорад
به تن سر، به سر تاج و افسر ندارد
Ба пайкари ҳусайнат ба гули фарши мақтал
به پیکر حسینت به گل فرش مقتل
Ба ҷузи захми шамшер ва ханҷар надорад
به جز زخم شمشیر و خنجر ندارد
Фаровон буд бар таниши захм ва бар дил
فراوان بود بر تنش زخم و بر دل
Ба ҷузи доғи аббос ва Акбар надорад
به جز داغ عباس و اکبر ندارد
Дами ҷони супурдани ҳусайнат ба болин
دم جان سپردن حسینت به بالین
Касе ғайри шимур ситамгар надорад
کسی غیر شمر ستمگر ندارد
Дамӣ дида бигушоӣ эй ғайрати илоҳ !
دمی دیده بگشای ای غیرت اله!
Бибин зайнабати ёр ва ёвар надорад
ببین زینبت یار و یاور ندارد
Сӯии шом зайнаб равад бар асирӣ
سوی شام زینب رود بر اسیری
Ба дили ҷузи хаёл бародар надорад
به دل جز خیال برادر ندارد
Занад шимури силӣ ба рӯй сакина
زند شمر سیلی به روی سکینه
Ба дили раҳм он шавам кофар надорад
به دل رحم آن شوم کافر ندارد
Шҳо ! дар азои ҳусайни ту « туркӣ »
شها! در عزای حسین تو «ترکی»
Шабу рӯзи ҷузи дида тар надорад
شب و روز جز دیدهٔ تر ندارد
Ба маҳшари умед аз ту дорад шафоат
به محشر امید از تو دارد شفاعت
Ки ғайр аз ту мавлоӣ дигар надорад
که غیر از تو مولای دیگر ندارد
Азодору марсияи гӯии ҳусайнат
عزادار و مرثیه گوی حسینت
Таниш тоб сӯзанда ахгар надорад
تنش تاب سوزنده اخگر ندارد