Субҳдами мурғи сҳрхўон чу баровард нафир

صبحدم مرغ سحرخوان چو برآورد نفیر

Ҷустам аз ҷои зи паии тоъати халлоқи басир

جستم از جا ز پی طاعت خلاق بصیر

Рахти пӯшида сипас кардам таҷдиди вузӯ

رخت پوشیده سپس کردم تجدید وضو

Истодами зи паии бандагии ҳии қадир

ایستادم ز پی بندگی حی قدیر

Хондам аз шавқи намоз ва бинишастам ба замин

خواندم از شوق نماز و بنشستم به زمین

Аз паии хондани таъқиби сарафканда ба зер

از پی خواندن تعقیب سرافکنده به زیر

Каз даромад бути ман сархуш ва бинмуд салом

کز درآمد بت من سرخوش و بنمود سلام

Бо рухии софу дарахшндатар аз бадари мунир

با رخی صاف و درخشنده تر از بدر منیر

Рӯй тобонаши тобандатар аз қурси қамар

روی تابانش تابنده تر از قرص قمر

Мӯии мишкӣнаши хушбӯитар аз машку абир

موی مشکینش خوشبوی تر از مشک و عبیر

Хам ба хами турраи пурпечу хамаши ҳамчуи каманд

خم به خم طرهٔ پرپیچ و خمش همچو کمند

Лек дар ҳар хам ӯ сад дили девонаи асир

لیک در هر خم او صد دل دیوانه اسیر

Бар ?ла ҳар абрӯӣ ӯ таъбияи сад қабзаи теғ

بر له هر ابروی او تعبیه صد قبضهٔ تیغ

Бар ба ҳар мижа ӯ тҷҳиаҳи сад ҷаъбаи тир

بر به هر مژهٔ او تجهیه صد جعبهٔ تیر

Гуфтамаш аҳлоу сҳлои зи куҷои омада Эй

گفتمش اهلا و سهلا ز کجا آمده ای

Чаҳ хабар дорӣ бинмоӣ маро низ хабир

چه خبر داری بنمای مرا نیز خبیر

Гуфт имрӯзи алии бен ъаму домоди расӯл

گفت امروز علی بن عم و داماد رسول

Муъминонро шуда аз ҳукми худованди амир

مومنان را شده از حکم خداوند امیر

Шоди зии шод ки имрӯз буд рӯзи бузург

شاد زی شاد که امروز بود روز بزرگ

Шоди зии шод ки имрӯз буд иди ғадир

شاد زی شاد که امروز بود عید غدیر

Ҳаст имрӯзи ҳамон рӯз ки дар хами ғадир

هست امروز همان روز که در خم غدیر

Аҳмад аз Макка чу бармеи гашт бо ҷамъи касӣр

احمد از مکه چو برمی گشت با جمع کثیر

Ҷабраил ӯро аз ҳақ бирасонед салом

جبرئیل او را از حق برسانید سلام

Кӣ туро пояи иҷлол бар аз чархи асир

کی تو را پایهٔ اجلال بر از چرخ اثیر

Ҳукми эзад шуда коинҷо бинмое манзил

حکم ایزد شده کاینجا بنمایی منزل

Бор бигушо ки аз ин ҳукми туро нест гзир

بار بگشا که از این حکم تو را نیست گزیر

Ҷонишини сози алироу хилофати бхшо

جانشین ساز علی را و خلافت بخشا

Ҳукм сахтӣаст ткоҳл макуну саҳли мгир

حکم سختی است تکاهل مکن و سهل مگیر

Ин хабари Аҳмади мурсал ба мусулмонон дод

این خبر احمد مرسل به مسلمانان داد

Ҳама аз шодии ин ҳукм кашӣдан зФир

همه از شادی این حکم کشیدن زفیر

Борҳоро , зи шутурҳо ба замини бнҳодн

بارها را، ز شترها به زمین بنهادن

Хаймаҳо рости намӯдан , ғанӣ то ба фақир

خیمه ها راست نمودن، غنی تا به فقیر

Бас ба фармӯдаи он Сайиди покизаи сиришт

بس به فرمودهٔ آن سید پاکیزه سرشت

Пас ба фармӯдаи он Подшаҳи арши сарир

پس به فرمودهٔ آن پادشه عرش سریر

зи амри Аҳмад дар он водӣаи ишқу вло

ز امر احمد در آن وادیهٔ عشق و ولا

Минбарии гашти мураттаби зи ҷҳозоти бъир

منبری گشت مرتب ز جهازات بعیر

Пой биниҳод бар он минбар ва бигирифт ба даст

پای بنهاد بر آن منبر و بگرفت به دست

Аз сари шавқу шааф , дасти шаҳи хайбари гир

از سر شوق و شعف، دست شه خیبر گیر

Гуфт к-эй қавм бидонед ҳама аз зану мард

گفت کای قوم بدانید همه از زن و مرد

Гуфт к-эй қавм бидонед зи бурноу зи пер

گفت کای قوم بدانید ز برنا و ز پیر

Ки ҳар он касро имрӯз манастам мавло

که هر آن کس را امروز من استم مولا

Нак алӣ бошад мавло ба сағир ва ба кабӣр

نک علی باشد مولا به صغیر و به کبیر

Ин алӣ ҳаст пас аз ман ба шумо роҳнамо

این علی هست پس از من به شما راهنما

Ин алӣ ҳаст марои бен ъаму домоду вазир

این علی هست مرا بن عم و داماد و وزیر

Ҳукм ӯ бар ҳамаи халқи ҷаҳони ҳукм ман аст

حکم او بر همهٔ خلق جهان حکم من است

Ҳукми ман ҳукми худованд самиъасту басир

حکم من حکم خداوند سمیع است و بصیر

Ҳар ки зини ҳукм тахаллуф кунаду српичд

هر که زین حکم تخلف کند و سرپیچد

Рӯз маҳшар набӯд ҷояши ҷузи бӣси мсир

روز محشر نبود جایش جز بئس مصیر

Ҳама гуфтанд ки мо бандаи фармони тўоим

همه گفتند که ما بندهٔ فرمان توایم

Сар на печем зи ҳукми туу фармони амир

سر نه پیچیم ز حکم تو و فرمان امیر

Пас ба зер омад ва дар хайма худ рафт ва нишаст

پس به زیر آمد و در خیمه خود رفت و نشست

Банки такбир ба пои хост аз он ҷамъи ғФир

بانک تکبیر به پا خواست از آن جمع غفیر

Ин хабарро чу шунидам ман аз он неки хабар

این خبر را چو شنیدم من از آن نیک خبر

Ин бишорат чу маро дод , он неки бшир

این بشارت چو مرا داد، آن نیک بشیر

Ҷустам аз ҷо ва чу гули ханда мастона задам

جستم از جا و چو گل خندهٔ مستانه زدم

Булбули осои зи дам аз муждаи ин ид , сафир

بلبل آسا ز دم از مژدهٔ این عید، صفیر

« туркӣ » ар мадҳи ту некӯ натавон гуфт алӣ

«ترکی» ار مدح تو نیکو نتوان گفت علی

Ту ба некуии худ байн ва бар ӯ хурдаи мгир

تو به نیکویی خود بین و بر او خرده مگیر