Саҳаргоҳон ба гӯшами ин Нидо аз чарх пер омад

سحرگاهان به گوشم این ندا از چرخ پیر آمد

Ки сар бурдор аз зонуии ғам , ид ғадир омад

که سر بردار از زانوی غم، عید غدیر آمد

Амири алмؤмнини ҳайдар ба амри ҳақи паямбар ро

امیر المؤمنین حیدر به امر حق پیمبر را

Вазир омад , дабир омад , мшор омад , мушир омад

وزیر آمد، دبیر آمد، مشار آمد، مشیر آمد

Чунин рӯзӣ паёмбар кард манзил дар ғадири хам

چنین روزی پیامبر کرد منزل در غدیر خم

Мураттаби минбар ӯро аз ҷҳозот бъир омад

مرتب منبر او را از جهازات بعیر آمد

Ба амри ҳақ бар он минбар қадам биниҳод пайғамбар

به امر حق بر آن منبر قدم بنهاد پیغمبر

Рахш аз хуррамии рахшонтар аз бадар мунир омад

رخش از خرمی رخشان تر از بدر منیر آمد

Набии даст алӣ бигирифту болои барад

نبی دست علی بگرفت و بالا برد

Шаҳии кӯро дар ин гетӣ на шабаҳ ва на назир омад

شهی کو را در این گیتی نه شبه و نه نظیر آمد

Пас онгаҳ рӯ ба мардум кард ва гуфт эй муъминон инак

پس آنگه رو به مردم کرد و گفت ای مؤمنان اینک

Марои ҳукмии з назд холиқи ҳӣ қадир омад

مرا حکمی ز نزد خالق حی قدیر آمد

Ки ҳар касро манам мавло , алӣ ӯро буд мавло

که هر کس را منم مولا، علی او را بود مولا

Шуморо эй гуруҳи муминини ҳайдар амир омад

شما را ای گروه مؤمنین حیدر امیر آمد

Ҳар он каси сари зҳкмши печад ва бо вай шавад душман

هر آن کس سر ز حکمش پیچد و با وی شود دشمن

Муҳайёи рӯзи маҳшар , баҳр ӯ нор съир омад

مهیا روز محشر، بهر او نار سعیر آمد

Муҳаввал бар алӣ бинмуд баъд аз худ хилофат ро

محول بر علی بنمود بعد از خود خلافت را

Дуо дар ҳақ мавло кард ва ар минбар ба зер омад

دعا در حق مولا کرد و از منبر به زیر آمد

Паямбар дар ғадири қатлгоҳи Карбало ё раб !

پیمبر در غدیر قتلگاه کربلا یا رب!

намедонам бо болини ҳусайнаш аз чаҳ дайр омад

نمی دانم به بالین حسینش از چه دیر آمد

Ки то бинад бо болини ҳусайни он сарви озодӣ

که تا بیند به بالین حسین آن سرو آزادی

Ба кафи ханҷар ба қасди куштанаши шимур шарир омад

به کف خنجر به قصد کشتنش شمر شریر آمد

Ндодндши гуруҳи кӯфӣони обии қалил аммо

ندادندش گروه کوفیان آبی قلیل اما

Ба ҷисми атҳараш аз шомёни захм касӣр омад

به جسم اطهرش از شامیان زخم کثیر آمد

Шаҳаншоҳӣ ки малики офаринишро буд молик

شهنشاهی که ملک آفرینش را بود مالک

Хаданги тир бар малики вуҷӯдаш чун сафир омад

خدنگ تیر بر ملک وجودش چون سفیر آمد

Фалак ҷое ки шахс ӯ мҷири аҳли олам буд

فلک جایی که شخص او مجیر اهل عالم بود

Дариғо хоҳараш дар пеши душман , мстҷир омад

دریغا خواهرش در پیش دشمن، مستجیر آمد

намедонам паямбар дар куҷо буд он замон каз кин

نمی‌دانم پیمبر در کجا بود آن زمان کز کین

Ба ҳалқи хушки Асғар аз камони хасм , тир омад

به حلق خشک اصغر از کمان خصم، تیر آمد

Табассум зад ба рӯй боб ва , вонгаҳи ташнаи лаб ҷон дод

تبسم زد به روی باب و آنگه تشنه‌لب جان داد

Чу пайкон бар гулӯии хушки он Тифл сағир омад

چو پیکان بر گلوی خشک آن طفل صغیر آمد

Набӯд он дам ки шуд аз хӯни Акбари лолаи сони рангин

نبود آن دم که شد از خون اکبر لاله‌سان رنگین

Сару зулфӣ ки аз бӯяши хаҷали мшг абир омад

سر و زلفی که از بویش خجل مشگ عبیر آمد

Куҷо буд он ки то бинад чу мурғии пари дароварда

کجا بود آن که تا بیند چو مرغی پر درآورده

зи баси тири ҷафо бар ҷисми аббос далер омад

ز بس تیر جفا بر جسم عباس دلیر آمد

зи Ясриби кӯфӣони хонданди сибташро ба меҳмонӣ

ز یثرب کوفیان خواندند سبط اش را به مهمانی

Ба дашти Карбалои кӯфии аҷаби меҳмон пазир омад

به دشت کربلا کوفی عجب مهمان پذیر آمد

Лаби ташнаи сарашро аз қафо бибаред шимури дун

لب تشنه سرش را از قفا ببرید شمر دون

Ба чашми он лъини ин феъли азмии бас ҳақир омад

به چشم آن لعین این فعل عظمی بس حقیر آمد

Пас аз қатли ҳусайни он дастгири халқ дар маҳшар

پس از قتل حسین آن دستگیر خلق در محشر

Ба ғурбати хоҳараш дар дасти душман , дастгир омад

به غربت خواهرش در دست دشمن، دستگیر آمد

зи назм « туркӣ » аз Каррӯбӣони олами боло

ز نظم «ترکی» از کروبیان عالم بالا

Садои шевану бонги фиғон , савт нафир омад

صدای شیون و بانگ فغان، صوت نفیر آمد