Расед фасли баҳор , эйнигор симини тан !

رسید فصل بهار، ای نگار سیمین تن!

Агар ки тобӣӣ аз бодаи тавбаро башикан

اگر که تابئی از باده توبه را بشکن

Ба кунҷи ғами манишин ҳам чу мурғи бутемор

به کنج غم منشین هم چو مرغ بوتیمار

Ки гашт жола фишон абр ва , сабзаи зори чаман

که گشت ژاله فشان ابر و، سبزه زار چمن

зи баси дамидаи шақоӣқ , зи домани кҳсор

ز بس دمیده شقایق، ز دامن کهسار

Шудааст домани кҳсор , ршги кони Яман

شده است دامن کهسار، رشگ کان یمن

Саҳоб гашта зи борон ба дашт , гавҳарбор

سحاب گشته ز باران به دشت، گوهربار

Чамани зи сунбулу наргис шудааст минўўн

چمن ز سنبل و نرگس شده است مینوون

Чаман чу талаба аттор гашта сартосар

چمن چو طلبه عطار گشته سرتاسر

зи буии наргис ва , насрин ва , сунбул ва , сӯсан

ز بوی نرگس و، نسرین و، سنبل و، سوسن

зи шарми сарв ки бар пои ситода бар лаби ҷӯ

ز شرم سرو که بر پا ستاده بر لب جو

Сипеди чодар бар сар кашида насатарван

سپید چادر بر سر کشیده نسترون

зи бскаҳи рехта аз абри донаҳои тагарг

ز بسکه ریخته از ابر دانه های تگرگ

Фазои боғи ту гӯйӣ шудааст баҳри адан

فضای باغ تو گویی شده است بحر عدن

Мабош лолаи сифати хӯни ҷигар дар ин айём

مباش لاله صفت خون جگر در این ایام

Ки роғи лола ситон гашта ва , боғи пари зсмн

که راغ لاله ستان گشته و، باغ پر زسمن

Дар ин баҳор ки боғаст чун биҳишти барин

در این بهار که باغ است چون بهشت برین

Ба саҳни боғи хирому дрои зи байти ҳазин

به صحن باغ خرام و درآ ز بیت حزین

Бигӯ ба соқии гул чеҳра бирез шароб

بگو به ساقی گل چهره بریز شراب

Бигӯ ба мутриби хуш нағма бизан арғн

بگو به مطرب خوش نغمه بزن ارغن

Лаб пиёла бабўс ва , май ду сола бануш

لب پیاله ببوس و، می دو ساله بنوش

Дарахти айши нишон ва , ниҳоли ғам бар кун

درخت عیش نشان و، نهال غم بر کن

Бибин ки булбулакон дар чаман чаҳ ме гуяд

ببین که بلبلکان در چمن چه می گوید

Ки фасли гул , мегулгун банушу лотҳзн

که فصل گل، می گلگون بنوش و لاتحزن

Чу куҳнаи риндон , муштоқ ӯ ҳазоронанд

چو کهنه رندان، مشتاق او هزارانند

Валек толибу муштоқтар аз он ҳамаи ман

ولیک طالب و مشتاق تر از آن همه من

Бигир дасташ ва бепарда ба назд ман ор

بگیر دستش و بی پرده به نزد من آر

Ба шарт онкӣ нагӯйӣ сухани злоу злн

به شرط آنکه نگویی سخن زلا و زلن

Расед духтари рузи соқио ба ҳади булӯғ

رسید دختر رز ساقیا به حد بلوغ

Бигӯ қадами бигузоради буруни зи ҳуҷраи вен

بگو قدم بگذارد برون ز حجرهٔ ون

Бигӯ ба соқии гули чеҳра ҳай бирез шароб

بگو به ساقی گل چهره هی بریز شراب

Бигӯ ба мутриби хуши нағма ҳай бизан арғн

بگو به مطرب خوش نغمه هی بزن ارغن

Се чор ҷом бидиҳ зон май равони бахшам

سه چار جام بده زان می روان بخشم

Ки ҷоми чормш аз дили баради ғубори мҳн

که جام چارمش از دل برد غبار محن

Се дар ҳисоб буд тоқ ва тоқ ҳаст қабеҳ

سه در حساب بود طاق و طاق هست قبیح

Чаҳордаҳ ки буд ҷуфт , ҷуфт ҳаст ҳасан

چهارده که بود جفت، جفت هست حسن

Марои се ҷом нахустин намекунад сархуш

مرا سه جام نخستین نمی کند سرخوش

зи ҷом чормм ояд равони тоза ба тан

ز جام چارمم آید روان تازه به تن

Бидиҳ пиёла ба шодӣу шодкомии дӯст

بده پیاله به شادی و شادکامی دوست

Бидиҳ пиёла ба кӯрии дидаи душман

بده پیاله به کوری دیده دشمن

Аз он шароб , ки мадҳуш шуд аз он салмон

از آن شراب، که مدهوش شد از آن سلمان

Аз он шароб , ки сармаст шуд Увайси қарн

از آن شراب، که سرمست شد اویس قرن

Аз он шароб , ки нӯшади зи вайу снӣ

از آن شراب، که نوشد ز وی و ثنی

з мастяш шавад осӯда аз хаёлу сн

ز مستیش شود آسوده از خیال و ثن

Аз он шароб ки резанд агар ба гӯристон

از آن شراب که ریزند اگر به گورستان

Ба тани зи нашъа ӯ мурдагон даранд кафан

به تن ز نشئه او مردگان درند کفن

Ки то ба муждаи некӣ чунон кунам шодат

که تا به مژده نیکی چنان کنم شادت

Ки аз татовули даври замон , шӯии эмин

که از تطاول دور زمان، شوی ایمن

?ҳулло кигар змни ин нағзи муждаро шинавӣ

هلا که گر زمن این نغز مژده را شنوی

Чу гул ба тани бадарӣ аз нишот , пероҳан

چو گل به تن بدری از نشاط، پیراهن

Ба муждагонии ман ҳон бидиҳ пиёла май

به مژدگانی من هان بده پیاله می

Ба ханда лаб бигушо чин бар абрўтни мФкн

به خنده لب بگشا چین بر ابروتن مفکن

Бисот айш бияфкан , асос базм бичин

بساط عیش بیفکن، اساس بزم بچین

Абир ва авд бисӯзон ва , анбару лодан

عبیر و عود بسوزان و، عنبر و لادن

Ки гаштааст бар ин фасли ин мубораки рӯз

که گشته است بر این فصل این مبارک روز

Ба ҳукми холиқи манону қодири зўолмн

به حکم خالق منان و قادر ذوالمن

Васии хотами пайғамбарон ба амри худоӣ

وصی خاتم پیغمبران به امر خدای

Алӣ вале худои беҳтар аз аҳли змн

علی ولی خدا بهتر از اهل زمن

Васии хатми расӯлону шавҳари Заҳро

وصی ختم رسولان و شوهر زهرا

Вале бори худо , волиди ҳусайну ҳасан

ولی بار خدا، والد حسین و حسن

Қадам ба тахти хилофати ниҳода бо эъзоз

قدم به تخت خلافت نهاده با اعزاز

Халифаи гашт ба ҷои набӣ ба сару ълн

خلیفه گشت به جای نبی به سر و علن

Шуд аз хилофат ӯ кӯри дидаи аъдо

شد از خلافت او کور دیدهٔ اعدا

Шуд аз васоят ӯ чашми дӯстони равшан

شد از وصایت او چشم دوستان روشن

Шаҳи сарири вилоят , Халифаи барҳақ

شه سریر ولایت، خلیفهٔ برحق

Сипеҳри ҷоҳу ҷалол ва , муҳӣти фаҳму Фтн

سپهر جاه و جلال و، محیط فهم و فطن

Алии олии аълои қасими ҷинату нор

علی عالی اعلا قسیم جنت و نار

Наҳанги баҳри ялӣ , шаҳсавори қалъаи шикан

نهنگ بحر یلی، شهسوار قلعه شکن

Шаҳӣ ки ҳодии кулро Халифаасту вазир

شهی که هادی کل را خلیفه است و وزیر

Шаҳӣ ки хатми русулро бародарасту хутан

شهی که ختم رسل را برادر است و ختن

Шҳншҳӣ ки ба зӯроварӣу сафи шиканӣ

شهنشهی که به زور آوری و صف شکنی

Касе надидаи назираш , ба зери чархи куҳан

کسی ندیده نظیرش، به زیر چرخ کهن

Шҳншҳӣ ки зи ҳам брдриди аждар ро

شهنشهی که ز هم بردرید اژدر را

Ба гоҳўораҳ ба тифлӣ , ба вақти шурби лбн

به گاهواره به طفلی، به وقت شرب لبن

Диловарӣ ки шикастии сафи мухолиф ро

دلاوری که شکستی صف مخالف را

Чу шоҳбоз ки уфтад миёни фавҷи заған

چو شاهباز که افتد میان فوج زغن

зи наъли мураккаб ӯ фарқ Фрқдон шаканд

ز نعل مرکب او فرق فرقدان شکند

Чу рӯзи разм , ба ҷавлони дароварди тавсан

چو روز رزم، به جولان درآورد توسن

Замин ба ларза даромад зи сами мураккаб ӯ

زمین به لرزه درآمد ز سم مرکب او

Ба ҳар замон ки битозад ба рӯзи разми грн

به هر زمان که بتازد به روز رزم گرن

Ба рӯзи разм , зи баси хӯни прдлони резад

به روز رزم، ز بس خون پردلان ریزد

Ба ҷой сабза наравед зи хоки ҷузи риўн

به جای سبزه نروید ز خاک جز ریون

Кунад ду нимаи тани хасмро зи теғи ду дам

کند دو نیمه تن خصم را ز تیغ دو دم

Агар зи оҳани пӯлод , бошадаш ҷавшан

اگر ز آهن پولاد، باشدش جوشن

зи ҳсни ҳибр , барканд оҳанӣн дар ро

ز حصن حیبر، برکند آهنین در را

Баланд кард ба сарпанҷааш ба ҷои мҷн

بلند کرد به سرپنجه اش به جای مجن

зи нӯки найза ӯ синаи ҳжи брилон

ز نوک نیزهٔ او سینهٔ هژ بریلان

Ба рӯзи разм , мушаббак шавад чу пари визн

به روز رزم، مشبک شود چو پر ویزن

Касе ки сина ӯ холӣ аз муҳаббат аст

کسی که سینهٔ او خالی از محبت است

Ба рӯзи бозпасин , дӯзахаш буд маскан

به روز بازپسین، دوزخش بود مسکن

Ба таҳти қубба ӯ , халқро буд млҷоء

به تحت قبهٔ او، خلق را بود ملجاء

Ба саҳни равза ӯ , халқро буд момн

به صحن روضهٔ او، خلق را بود مامن

Шҳо ! марои зи ҳузур ӯ муддао ин аст

شها! مرا ز حضور او مدعا این است

Ки дар ҷавори ту рӯзӣ маро шавад мадфан

که در جوار تو روزی مرا شود مدفن

Ксикаҳи холиқи арз ва самост маддоҳаш

کسیکه خالق ارض و سماست مداحش

Забон « туркӣ » дар мадҳ ӯ буд алкн

زبان «ترکی» در مدح او بود الکن

Ман аз куҷоу мдиҳи ту аз куҷо ки забон

من از کجا و مدیح تو از کجا که زبان

Ба мадҳи қанбари ту оҷизаст гоҳи сухан

به مدح قنبر تو عاجز است گاه سخن

Маро ки клби сари кӯии дӯстони туам

مرا که کلب سر کوی دوستان توام

Маро ки бекас ва овораам зи шаҳру ватан

مرا که بی کس و آواره ام ز شهر و وطن

зи малик ҳинд нахонӣ , агар ба шаҳри Наҷаф

ز ملک هند نخوانی، اگر به شهر نجف

Ба аҷз ва лоба бигирам ба маҳшарати доман

به عجز و لابه بگیرم به محشرت دامن

Ҳамеша ки то вазади боди навбаҳор ба дашт

همیشه که تا وزد باد نوبهار به دشت

Ҳамеша ки то шақоӣқи дамади зи кӯҳу дмн

همیشه که تا شقایق دمد ز کوه و دمن

Муҳиби хоси ту бодо ҳамеша хўшдлу шод

محب خاص تو بادا همیشه خوشدل و شاد

Адуии пасти ту бодои ҳамораи ҷуфти лаҷан

عدوی پست تو بادا هماره جفت لجن

Муаллифони туро боди тоҷашон бар сар

مؤلفان تو را باد تاجشان بر سر

Мухолифони туро боди хокашон ба даҳан

مخالفان تو را باد خاکشان به دهن