эй дил ! аз чоҳи бихўдии бдро

ای دل! از چاه بیخودی بدرآ

Хешро вораҳон зи қайди ҳаво

خویش را وارهان ز قید هوا

Хештанро ба дасти нафаси мада

خویشتن را به دست نفس مده

Сар ба пои ҷаноби ишқи буна

سر به پای جناب عشق بنه

Дар хароботи ишқ на қадамӣ

در خرابات عشق نه قدمی

Ваз май ишқи зан ба чеҳра наме

وز می عشق زن به چهره نمی

Ишқ дорӣ бирав ба сӯии алӣ

عشق داری برو به سوی علی

Шӯи саги посбони кӯии алӣ

شو سگ پاسبان کوی علی

Ба влои алӣ тўлӣ кун

به ولای علی تولی کن

Дида бигушо ба ҳақ тамошо кун

دیده بگشا به حق تماشا کن

Ба алии ноз ва ҳар чаҳ хоҳӣ кун

به علی ناز و هر چه خواهی کن

Банда аш бош ва , подшоҳӣ кун

بنده اش باش و، پادشاهی کن

Қиблау каъбау мности алӣ

قبله و کعبه و مناست علی

Машъару замзам ва сафост алӣ

مشعر و زمزم و صفاست علی

Фотиҳи боб хайбараст алӣ

فاتح باب خیبر است علی

Дар шуҷоат диловараст алӣ

در شجاعت دلاور است علی

Ҷонишин паямбараст алӣ

جانشین پیمبر است علی

Соқӣ кавсараст алӣ

ساقی حوض کوثر است علی

Ҳомии дайн Мустафоаст алӣ

حامی دین مصطفی است علی

Соҳиби тоҷ анмоаст алӣ

صاحب تاج انما است علی

Вориси илм Аҳмадаст алӣ

وارث علم احمد است علی

Ҷонишин Муҳамадаст алӣ

جانشین محمد است علی

Ҷуз алӣ кист ? шоФъи маҳшар

جز علی کیست؟ شافع محشر

Ҷуз алӣ кист халқро раҳбар

جز علی کیست خلق را رهبر

Нест аз ҳукми холиқи азалӣ

نیست از حکم خالق ازلی

Мустафоро васӣ , ба ғайри алӣ

مصطفی را وصی، به غیر علی

ё алӣ эйкунанда хайбар

یا علی ای کننده خیبر

ё алӣ эй пас аз набии раҳбар

یا علی ای پس از نبی رهبر

Дар ҷаҳон ҳар чаҳ ҳаст сари тоср

در جهان هر چه هست سر تاسر

Ҳамагӣ содиранд ва ту масдар

همگی صادرند و تو مصدر

Дар ҳарам эй эмоми ҷину башар

در حرم ای امام جن و بشر

По наҳодӣ ба дӯши пайғамбар

پا نهادی به دوش پیغمبر

Аз барои шикастан бутҳо

از برای شکستن بتها

По наҳодӣ ба ҷои дасти худо

پا نهادی به جای دست خدا

Қутби афлокро туе меҳвар

قطب افلاک را تویی محور

Киштии хокро туе лангар

کشتی خاک را تویی لنگر

Гар сабаби зоти ақдас ту набӯд

گر سبب ذات اقدس تو نبود

Ҳақ наёвард бўолбшр ба вуҷӯд

حق نیاورد بوالبشر به وجود

То з бўтолб омадӣ ба вуҷӯд

تا ز بوطالب آمدی به وجود

Шуд ҳувайдо ҳар ончии пинҳон буд

شد هویدا هر آنچه پنهان بود

эй ки бар ёздаҳи дарии ту садаф

ای که بر یازده دری تو صدف

Каъба аз муваллид ту ёфт шараф

کعبه از مولد تو یافت شرف

ё алӣ « туркӣ » парешони ҳол

یا علی «ترکی» پریشان حال

Дар мдиҳт буд забонаши лол

در مدیحت بود زبانش لال

Гар нагуфтанд халқ , куфр магӯ

گر نگفتند خلق، کفر مگو

Гуфтамӣ лои илоҳи алои ҳў

گفتمی لا اله الا هو

Гар худои нестии идолҳӣ

گر خدا نیستی یدالهی

Неи аллоҳ , мазҳари аллоҳӣ

نی الله، مظهر اللهی

Ҳукм фармо ба неку зиштии ту

حکم فرما به نیک و زشتی تو

Қосими дӯзаху биҳиштии ту

قاسم دوزخ و بهشتی تو

Ту гирифтӣ зи шаҳри ёрони тоҷ

تو گرفتی ز شهر یاران تاج

Дайни ислом аз ту ёфт ривоҷ

دین اسلام از تو یافت رواج

Ту даридӣ ба кӯдакии аждар

تو دریدی به کودکی اژدر

Зон сабаби гашти номи ту ҳайдар

زان سبب گشت نام تو حیدر

Наалӣ аз сам длдлт афтод

نعلی از سم دلدلت افتاد

Чраҳ ӯро ҳилол , номи ниҳод

چره او را هلال، نام نهاد

ЗўлФқорт ба шакл лост аз он

ذولفقارت به شکل لاست از آن

Ки кунад нафии ширкро зи ҷаҳон

که کند نفی شرک را ز جهان

Туе он пари дилӣ ки рӯзи масоф

تویی آن پر دلی که روز مصاف

Зулфиқор ар буруни кашии зи ғилоф

ذوالفقار ار برون کشی ز غلاف

Қоф то қоф агар буд лашгар

قاف تا قاف اگر بود لشگر

Ҳамагиро кунӣ ту зеру зибр

همگی را کنی تو زیر و زبر

Туе он соҳиби муруввати вуҷӯд

تویی آن صاحب مروت وجود

Ки худоят вале худ фармуд

که خدایت ولی خود فرمود

Гашта зи ангушти ту қамар ба ду ним

گشته ز انگشت تو قمر به دو نیم

Зинда шуд аз дами ту азм Ромем

زنده شد از دم تو عظم رمیم

Мӯъҷизи ҷумлаи анбёء яксар

معجز جمله انبیاء یکسر

Аз ту гардӣда зоҳиранӣ сарвар !

از تو گردیده ظاهرای سرور!

Одам ар млтҷӣ ба ту нашудӣ

آدم ار ملتجی به تو نشدی

Тавба ӯ куҷо қабул шудӣ

توبه او کجا قبول شدی

Ҳазрати Нӯҳи номи ту ба забон

حضرت نوح نام تو به زبان

Барад то шуд халос аз тӯфон

برد تا شد خلاص از طوفان

Гар накардӣ сӯии халили назар

گر نکردی سوی خلیل نظر

Кӣ гулистон , ба вай шудӣ озар

کی گلستان، به وی شدی آذر

Лаби зи об бақо накардӣ тар

لب ز آب بقا نکردی تر

Хизрро гар намешудӣ раҳбар

خضر را گر نمی شدی رهبر

Ҳар ки дар дили ниҳоли меҳри ту кишт

هر که در دل نهال مهر تو کشت

Сари қадам сохта равад ба биҳишт

سر قدم ساخته رود به بهشت

Ҳар ки меҳри ту дар дилаш набӯд

هر که مهر تو در دلش نبود

Ҷузи сқри ҷо ва манзилаш набӯд

جز سقر جا و منزلش نبود

ё алии клби остони туам

یا علی کلب آستان توام

Ҳар ки ҳастам зи дӯстони туам

هر که هستم ز دوستان توام

Ғайри роҳати раҳе наме пўим

غیر راهت رهی نمی پویم

Ин суханро мудом ме гӯям

این سخن را مدام می گویم

Сархуш аз бодаи аластами ман

سرخوش از باده الستم من

Фош гӯям алии пурситами ман

فاش گویم علی پرستم من

эй қадари қудрату қазои фармон

ای قدر قدرت و قضا فرمان

Ваии фалаки чокару малики дарбон

وی فلک چاکر و ملک دربان

Бо чунин қӯти чунин қудрат

با چنین قوت چنین قدرت

Бо чунин ҳиммат ва чунин шавкат

با چنین همت و چنین شوکت

Дар куҷо ? будӣ эй шаҳи воло

در کجا؟ بودی ای شه والا

Ки бибинӣ ба дашти крббло

که ببینی به دشت کرببلا

Ғарқ дар хӯн , тани ҳусайнат ро

غرق در خون، تن حسینت را

Хуфта бар хок , нури айнат ро

خفته بر خاک، نور عینت را

Аз ҷафои чоки чоки пайкар ӯ

از جفا چاک چاک پیکر او

Давр аз тани сари мунаввар ӯ

دور از تن سر منور او

Навҷавононаши аўФтодаҳи зи по

نوجوانانش اوفتاده ز پا

Ҳамчуи сарвӣ ба дашти крббло

همچو سروی به دشت کرببلا

Аҳли байт азиз ӯст асир

اهل بیت عزیز اوست اسیر

Дар каф шомён шаваму шарир

در کف شامیان شوم و شریر

Духтаронаши зи ззбти силӣ

دخترانش ز ضزبت سیلی

Моҳи рухсорашон шудаи нилӣ

ماه رخسارشان شده نیلی

Хоҳаронаш ба дидаи хўнбор

خواهرانش به دیدهٔ خونبار

Бар шутурҳои бе ҷҳози савор

بر شترهای بی جهاز سوار

Доғи ҳасрати тамомро бар дил

داغ حسرت تمام را بر دل

Роҳи паймӯда то чиҳил манзил

راه پیموده تا چهل منزل

Сар ӯро язид шавам дағо

سر او را یزید شوم دغا

Дод ҷо дар миёни ташти тилло

داد جا در میان تشت طلا

Аҳли байташи язиди бади бунёд

اهل بیتش یزید بد بنیاد

Дар хобаи макон ва манзил дод

در خرابه مکان و منزل داد