Зиҳии знўри ҷамолати ҷаҳони ҷони равшан
زهی زنور جمالت جهان جان روشن
Ҷаҳони зи файзи вуҷӯди ту ғайрати гулшан
جهان ز فیض وجود تو غیرت گلشن
Туе хазинаи сари алоаро хозин
تویی خزینهٔ سر الاه را خازن
Туе ҷавоҳири илми расӯлро махзан
تویی جواهر علم رسول را مخزن
Ба чашми оламёни серума , хоки даргоҳат
به چشم عالمیان سرمه، خاک درگاهت
Ба фарқи Подшаҳон , наъли мураккабати грзн
به فرق پادشهان، نعل مرکبت گرزن
Ҷаҳони илму камолӣ ва , кӯҳи ҳаламу виқор
جهان علم و کمالی و، کوه حلم و وقار
Сипеҳри ҷоҳу ҷалолӣ ва , баҳри фаҳму Фтн
سپهر جاه و جلالی و، بحر فهم و فطن
Ҳазизи даргаат аз авҷ на сипеҳр , аъло
حضیض درگهت از اوج نه سپهر، اعلا
Фурӯғи талъатат аз нури офтоб , аълн
فروغ طلعتت از نور آفتاب، اعلن
Гар аз ҷабини ту як қатра хуй чакад бар хок
گر از جبین تو یک قطره خوی چکد بر خاک
Дамади зхок , гулу замирон ва насатарван
دمد زخاک، گل و ضمیران و نسترون
Амини ваҳии худои рӯзу шаб , чу дарбонон
امین وحی خدا روز و شب، چو دربانان
Бростонаҳи даргоҳ ту кунад маскан
برآستانهٔ درگاه تو کند مسکن
Сазост атласи чархиш ба ҷои шодравон
سزاست اطلس چرخش به جای شادروان
Ба ҳар куҷо ки шавад хаймаи ту соя фикан
به هر کجا که شود خیمهٔ تو سایه فکن
Ту он касе ки расӯли худо ба ҳукми худоӣ
تو آن کسی که رسول خدا به حکم خدای
зи роҳи лутфи шафқати ниҳодаи номи ҳасан
ز راه لطف شفقت نهاده نام حسن
Туе ки карда расӯли ?ут ба дӯши хеши савор
تویی که کرده رسول ات به دوش خویش سوار
Туе ки Фотимаи ?ути парварида дар доман
تویی که فاطمه ات پروریده در دامن
Туе Халифа ба ҷои набии зи баъди алӣ
تویی خلیفه به جای نبی ز بعد علی
Туе зи баъди алии раҳнамои аҳли змн
تویی ز بعد علی رهنمای اهل زمن
Ту он эмом ба ҳақӣ ки дӯстони ту ро
تو آن امام به حقی که دوستان تو را
Шамеми лутфи ту орад , равони тоза ба тан
شمیم لطف تو آرد، روان تازه به تن
Ту он эмоми ғаюрӣ ки душманони ту ро
تو آن امام غیوری که دشمنان تو را
Шарори қаҳр ту созад басони римоҳн
شرار قهر تو سازد بسان ریماهن
зи бурдборӣу ҳалами ту эй гузидаи нос !
ز بردباری و حلم تو ای گزیدهٔ ناس!
Ҳамеи газанди зи ангушти оқилони ҷҳн
همی گزند ز انگشت عاقلان جهن
зи шомёни ҷФокор , дар ҳақи падарат
ز شامیان جفاکار، در حق پدرت
Чаҳ ҳарфҳо ки шунидӣ ба зери чархи куҳан
چه حرف ها که شنیدی به زیر چرخ کهن
Ту эй эмом ба ҳақ , гӯшвори арши Маҷид !
تو ای امام به حق، گوشوار عرش مجید!
Ту эй мураввиҷи шаръи набӣ ба сару ълн !
تو ای مروج شرع نبی به سر و علن!
Ҳар он касе ки шавад мункири имомати ту
هر آن کسی که شود منکر امامت تو
Таниш ба чӯбаи дор фано шавад оўн
تنش به چوبهٔ دار فنا شود آون
Банӣ Умия накардаст поси ҳурмати ту
بنی امیه نکرد است پاس حرمت تو
зи ҳурмат ту нашуд кам , ба қадари як арзан
ز حرمت تو نشد کم، به قدر یک ارزن
Ту ҳамчуи мурғи биҳиштӣ ва , арш маскан туаст
تو همچو مرغ بهشتی و، عرش مسکن توست
Дигар чаҳ боки туро аз гуруҳи зоғу заған
دگر چه باک تو را از گروه زاغ و زغن
Ҳамораи ҷғд ба вайрона ошно созад
هماره جغد به ویرانه آشنا سازد
Ту худ ҳумоеу арши худои туро момн
تو خود همایی و عرش خدا تو را مامن
Агар Муъовия шуд ғосиби ҳақи ту чаҳ ғам
اگر معاویه شد غاصب حق تو چه غم
Тлошноси шиносади лаҷинро зи лаҷан
طلاشناس شناسد لجین را ز لجن
Куҷост қадари хзФ бо ҷавоҳири шҳўор
کجاست قدر خزف با جواهر شهوار
Куҷост қимати Фқролиҳўд ва , машки хутан
کجاست قیمت فقرالیهود و، مشک ختن
Чигуна Меҳдии охир « аҷ » замон шавад даҷол ?
چگونه مهدی آخر«عج» زمان شود دجال؟
Чигуна ҷой сулаймон нишинад аҳрӣман ?
چگونه جای سلیمان نشیند اهریمن؟
зи дӯстони ту чун каси туро нашуд Носир
ز دوستان تو چون کس تو را نشد ناصر
Ба ҷой ҷанг намӯдӣ ту сулҳ бо душман
به جای جنگ نمودی تو صلح با دشمن
Агар чаҳ сулҳ намӯдӣ вале шудӣ ночор
اگر چه صلح نمودی ولی شدی ناچار
Збии ҳмитии кӯфӣони аҳди шикан
زبی همیتی کوفیان عهد شکن
Дар ин мусолиҳа бе шаки наҳуфтаи сиррӣ буд
در این مصالحه بی شک نهفته سری بود
Ки кас надонад ҷузи зоти қодири зўолмн
که کس نداند جز ذات قادر ذوالمن
Касе ки воқиф аз асрори ин мусолиҳа нест
کسی که واقف از اسرار این مصالحه نیست
Даҳан ба ҳарзаи кушояд , кунад ба ёваи сухан
دهن به هرزه گشاید، کند به یاوه سخن
Ҳазор ҳайф ки нопоки пӯри бўсФён
هزار حیف که ناپاک پور بوسفیان
Шикасти аҳд ва , зи паймон худ гусаст расан
شکست عهد و، ز پیمان خود گسست رسن
Дареғу дард ки охири зи роҳи макру фиреб
دریغ و درد که آخر ز راه مکر و فریب
Фиғони оҳ ки бо сад ҳазор ҳилау фан
فغان آه که با صد هزار حیله و فن
Ба вақти фурсати он бе ҳаёи зи сами нқиъ
به وقت فرصت آن بی حیا ز سم نقیع
Туро шаҳид намӯд ва , халос шуд зи ҳузн
تو را شهید نمود و، خلاص شد ز حزن
Чгўими оҳ ки бигирифт авҷ то ба фалак
چگویم آه که بگرفت اوج تا به فلک
зи аҳли байти ту фарёди гиряу шеван
ز اهل بیت تو فریاد گریه و شیون
Дамӣ ки як сад ва ҳафтод пораҳои ҷигар
دمی که یک صد و هفتاد پاره های جگر
Туро зи ҳалқи фурӯи рехт дар миёни лаган
تو را ز حلق فرو ریخت در میان لگن
Шҳо ! ба мотами ту ҷои ашк , хӯни ҷигар
شها! به ماتم تو جای اشک، خون جگر
Чакад зи дида « туркӣ » чунон ақиқи Яман
چکد ز دیدهٔ «ترکی» چنان عقیق یمن
Ҳамеша то ки буд истилоҳи нҳўиўн
همیشه تا که بود اصطلاح نحویون
Ҳасан чу афзал тафзил шуд шавад аҳсан
حسن چو افضل تفضیل شد شود احسن
Худо қабеҳ кунад рӯй душманони ту ро
خدا قبیح کند روی دشمنان تو را
Ато кунад ба муҳибони ту хисоли ҳасан
عطا کند به محبان تو خصال حسن