Ъошқо !гар ошиқӣ чун ошиқон бо ғам бисоз
عاشقا! گر عاشقی چون عاشقان با غم بساز
ё ки бо ушшоқ нарад ишқи бозиро мбоз
یا که با عشاق نرد عشق بازی را مباز
ё чу мардон дар тариқи ишқи бозии зани қадам
یا چو مردان در طریق عشق بازی زن قدم
ё чу зан дар хона ?ут биншин ва дарро кун фароз
یا چو زن در خانه ات بنشین و در را کن فراز
Ишқро баҳрии сет дар роҳи баси маввоҷу жарф
عشق را بحری ست در راه بس مواج و ژرف
Ишқро роҳии сети ҳавли ангезу баси давру дароз
عشق را راهی ست هول انگیز و بس دور و دراز
ё манеҳ по бемҳобо дар тариқи ошиқӣ
یا منه پا بی مهابا در طریق عاشقی
ё ҳақиқати байни шӯ ва , бигурез аз ишқи муҷоз
یا حقیقت بین شو و، بگریز از عشق مجاز
Ишқ агар хоҳии таассеи ҷӯ ба шоҳи дайни ҳусайн
عشق اگر خواهی تاسی جو به شاه دین حسین
Сибти дувум , ҳуҷҷати сеюм , шаҳи малики ҳиҷоз
سبط دوم، حجت سوم، شه ملک حجاز
Он шаҳаншоҳӣ ки бошад зинати арши алоа
آن شهنشاهی که باشد زینت عرش الاه
Он шаҳаншоҳӣ ки бошад халъати дайнро тароз
آن شهنشاهی که باشد خلعت دین را طراز
Он шаҳаншоҳӣ ки бар даргоҳи қадараши рӯзу шаб
آن شهنشاهی که بر درگاه قدرش روز و شب
Чархи гардун бо ҳамаи қадару шарафи бардаи намоз
چرخ گردون با همه قدر و شرف برده نماز
Остони даргаашро ҳар амӣрии посбон
آستان درگهش را هر امیری پاسبان
Посбони харгаҳаш , ҳар хусравии гардани фароз
پاسبان خرگهش، هر خسروی گردن فراز
Чокарӣ аз чокарони боргоҳи ҳазраташ
چاکری از چاکران بارگاه حضرتش
Бар шаҳаншоҳони ҳафт иқлӣм , дорад имтиёз
بر شهنشاهان هفت اقلیم، دارد امتیاز
Баҳри тўФи марқадаш бо қудсён ҳар субҳи вшом
بهر طوف مرقدش با قدسیان هر صبح وشام
Ҷбрил аз арш меояд ба сад аҷзу ниёз
جبریل از عرش می آید به صد عجز و نیاز
Дар тариқи ишқи бозӣ ҳар ки бо вай зад қадам
در طریق عشق بازی هر که با وی زد قدم
Ёфт аз ваии лоҷарам дар ошиқии хати ҷавоз
یافت از وی لاجرم در عاشقی خط جواز
Зоирони остони қудсаш аз наздику давр
زائران آستان قدس اش از نزدیک و دور
Нақди ҷони баркафи ҳамеи оранд аз баҳри ниёз
نقد جان برکف همی آرند از بهر نیاز
« тркё » кӯтаҳ сухан кун зонка аз бе донишӣ
«ترکیا» کوته سخن کن زانکه از بی دانشی
намекунӣ мадҳ касе каз мадҳ бошад бе ниёз
می کنی مدح کسی کز مدح باشد بی نیاز
Марҳабо бар ин чунин ошиқ ки дар майдони ишқ
مرحبا بر این چنین عاشق که در میدان عشق
Зери ханҷар буд бо маъшӯқ худ мегуфт роз
زیر خنجر بود با معشوق خود می گفت راز
Ҷилваи маъшӯқ аз баси барда буд ӯро , зи ҳуш
جلوهٔ معشوق از بس برده بود او را، ز هوش
Аз синону найза ва ханҷар набӯдаш эҳтироз
از سنان و نیزه و خنجر نبودش احتراز
Бас ки бар ҷисмаши з ҳар сӯи тири кин , то пар нишаст
بس که بر جسمش ز هر سو تیر کین، تا پر نشست
Пар бурун оварад ҷисми атҳараш чун шоҳбоз
پر برون آورد جسم اطهرش چون شاهباز
Длнўозш кас набад , паҳлу нишинаш кас набӯд
دلنوازش کس نبد، پهلو نشینش کس نبود
Ханҷараш паҳлу нишин гардид ва , тираши длнўоз
خنجرش پهلو نشین گردید و، تیرش دلنواز
Кӯфӣон карданд аз кин , аҳли байташро савор
کوفیان کردند از کین، اهل بیتش را سوار
Бар уштурҳои наҳиф кунад сайр бе ҷҳоз
بر اشترهای نحیف کند سیر بی جهاز
эй ҳусайн ! эй ошиқи ҷонбози ишқи зулҷалол !
ای حسین! ای عاشق جانباز عشق ذوالجلال!
эй ки ҳастӣ дар ҷаҳон , бечорагонро чораи соз !
ای که هستی در جهان، بیچارگان را چاره ساز!
Орзӯ дорам бабўсам остони даргаат
آرزو دارم ببوسم آستان درگهت
Як назар аз лутф , бар ҳолам кун эй шоҳи ҳиҷоз !
یک نظر از لطف، بر حالم کن ای شاه حجاز!
То ки бошад зиди иззат , зиллати андари рӯзгор
تا که باشد ضد عزت، ذلت اندر روزگار
Дӯстонат дар ҷаҳон бошанд ғарқи ъзу ноз
دوستانت در جهان باشند غرق عز و ناز
То буд дар ҳар ду олам , феъли оташ сӯхтан
تا بود در هر دو عالم، فعل آتش سوختن
Дшмнонт дар ҷаҳон , бошанд дар сӯзу гудоз
دشمنانت در جهان، باشند در سوز و گداز