эй сабаби халқу офариниши олам

ای سبب خلق و آفرینش عالم

Вай ба ту фахрия карда ҳазрати одам

وی به تو فخریه کرده حضرت آدم

Гарчи ба зоҳири зи одамии ту мؤхр

گرچه به ظاهر ز آدمی تو مؤخر

Лек ба маънои зи одамии ту мақдам

لیک به معنا ز آدمی تو مقدم

Фахрати ин баси шҳо ! ки нест ба олам

فخرت این بس شها! که نیست به عالم

Боргаҳи қудсро ба ғайри ту муҳаррам

بارگه قدس را به غیر تو محرم

Олами имкон , з азм туаст мнсқ

عالم امکان، ز عزم توست منسق

Арсаи гетӣ , з назм туаст муназзам

عرصهٔ گیتی، ز نظم توست منظم

Рояти дайн , аз туфайли зоти ту барпо

رایت دین، از طفیل ذات تو برپا

Пояи ислом , аз вуҷӯди ту муҳкам

پایهٔ اسلام، از وجود تو محکم

Тахти хилофат , зи мақдами ту музайян

تخت خلافت، ز مقدم تو مزین

Малики вилоят , ба шахс туаст мусаллам

ملک ولایت، به شخص توست مسلم

Ҷӯад ва сахо гашта дар сифоти ту мзмр

جود و سخا گشته در صفات تو مضمر

Илм ва ҳаё гашта дар вуҷӯди ту мдғм

علم و حیا گشته در وجود تو مدغم

ё алӣ эй шери кирдигор , ки ҳастӣ !

یا علی ای شیر کردگار، که هستی!

Хатми русулро васӣу сҳру писар ъам

ختم رسل را وصی و صهر و پسر عم

Бар дар давлати сарои ишқи ту « туркӣ »

بر در دولت سرای عشق تو «ترکی»

Бӯда муқӣм аз азал чу қалби муаллим

بوده مقیم از ازل چو قلب معلم

Меҳри ту аз аҳди кӯдакӣ ба дили ман

مهر تو از عهد کودکی به دل من

Нақши гирифтаи шҳо ! чу сикка ба дарҳам

نقش گرفته شها! چو سکه به درهم

Назми ману мадҳи ту шҳо ! ба чаҳ монад

نظم من و مدح تو شها! به چه ماند

Зарра бар офтоб ва , қатра барем

ذره بر آفتاب و، قطره بریم

Аз чаҳ насузад дилам ки гашт ба миҳроб

از چه نسوزد دلم که گشت به محراب

Фарқи ту мншқи зи теғи зодаи мулҷам

فرق تو منشق ز تیغ زادهٔ ملجم

Аз пас қатли ту эй эмоми гиромӣ

از پس قتل تو ای امام گرامی

Пӯри азизати ҳасани гузидаи олам

پور عزیزت حسن گزیدهٔ عالم

Шуд ҷигараши лухти лухту лухти ҷигарҳо

شد جگرش لخت لخت و لخت جگرها

Рехти зи ҳалқаш ба ташт , аз асари сам

ریخت ز حلقش به تشت، از اثر سم

Оҳ набӯдӣ ба Карбало ки ба бинӣ

آه نبودی به کربلا که به بینی

Рӯзи даҳум , вақти зуҳри моҳи муҳаррам

روز دهم، وقت ظهر ماه محرم

Гашти ҳусайнати шаҳид бо лаби аташон

گشت حسینت شهید با لب عطشان

Дар бар оби Фурот ва , дар бар дуюм

در بر آب فرات و، در بر دویم

Доғи алии Акбараш ба сина зад оташ

داغ علی اکبرش به سینه زد آتش

Аз ғами аббоси гашти қомат ӯ хам

از غم عباس گشت قامت او خم

Дарди дилашро касе накард мудово

درد دلش را کسی نکرد مداوا

Захми танишро касе набаст ба марҳам

زخم تنش را کسی نبست به مرهم

Бскаҳ ба ҷисмаш расед захми паёпай

بسکه به جسمش رسید زخم پیاپی

Сӯхт ба ҳолаши равони исои Марям

سوخت به حالش روان عیسی مریم

Оҳу фиғон аз дамӣ ки гашти ҳусайнат

آه و فغان از دمی که گشت حسینت

Ҷониби майдони корзор , мусаммам

جانب میدان کارزار، مصمم

Аҳли ҳарам чун бенот наъш ба гардиш

اهل حرم چون بنات نعش به گردش

Бо дили маҳзун , заданд ҳалқаи мотам

با دل محزون، زدند حلقهٔ ماتم

Зайнаби ғами дида аз фироқи бародар

زینب غم دیده از فراق برادر

Гоҳ фиғон баркашид зер ва , гуҳии Бам

گاه فغان برکشید زیر و، گهی بم

Ашки зи чашмаши равон ба сафҳаи рухсор

اشک ز چشمش روان به صفحهٔ رخسار

Чун ба гули сурх , қатраи қатраи шабнам

چون به گل سرخ، قطره قطرهٔ شبنم

Духтари зораши сакинаи хӯни зи басари рехт

دختر زارش سکینه خون ز بصر ریخت

Гуҳи зи фироқи падар , гуҳии зи ғам ъам

گه ز فراق پدر، گهی ز غم عم

Обиди беморро , зи ҳиҷри падар буд

عابد بیمار را، ز هجر پدر بود

Дидаи лаболаби зи ашк ва , синаи пар аз ғам

دیده لبالب ز اشک و، سینه پر از غم

Кард чу Лайлои назар ба куштаи Акбар

کرد چو لیلا نظر به کشتهٔ اکبر

Гашт чу гесуии худ мушаввашу дарҳам

گشت چو گیسوی خود مشوش و درهم