Саҳари зи бонги хурӯши хурӯси хуши гуфтор

سحر ز بانگ خروش خروس خوش گفتار

Шудам зи мастии хоби шабонгаҳии бедор

شدم ز مستی خواب شبانگهی بیدار

Вузӯ гирифтам ва кардам адои фаризаи субҳ

وضو گرفتم و کردم ادا فریضه صبح

Нишастам аз паии таъқибу хондани азкор

نشستم از پی تعقیب و خواندن اذکار

Ҳануз нимӣ нохонда аз дуои сабоҳ

هنوز نیمی ناخوانده از دعای صباح

Ҳануз буд китоби дуои маро ба канор

هنوز بود کتاب دعا مرا به کنار

Ки ногаҳон бишунидам садои диқи албоб

که ناگهان بشنیدم صدای دق الباب

зи ҷои ҷустаму наздик дар шудам ҳамвор

ز جای جستم و نزدیک در شدم هموار

Суол кардам ҳо кистӣ ва , карт чист ?

سئوال کردم ها کیستی و، کارت چیست؟

зи аҳли хайрӣ ё аҳли шар , ту рост чикор

ز اهل خیری یا اهل شر، تو راست چکار

Агар гадоӣ ва мискин бирав худоат диҳад

اگر گدایی و مسکین برو خدات دهد

Вагар ки дуздии таррор , бигузар ва бигзор

وگر که دزدی طرار، بگذر و بگذار

Ҷавоб дод , на мискин ва не гадоем ман

جواب داد، نه مسکین و نی گدایم من

Гушой дар ки ним дузду раҳзани таррор

گشای در که نیم دزد و رهزن طرار

Мубашширами ман ва , дорам бишоратии некӯ

مبشرم من و، دارم بشارتی نیکو

Казин бишорати гардии зи хоби ғами бедор

کزین بشارت گردی ز خواب غم بیدار

Бишоратии даҳумати он чунон кигар шинавӣ

بشارتی دهمت آن چنان که گر شنوی

Кунӣ даҳони марои пари зи лؤлؤи шҳрор

کنی دهان مرا پر ز لؤلؤ شهرار

Чу ин шунидам дарро гушӯдам ва дидам

چو این شنیدم در را گشودم و دیدم

Ки буд ёри дили ором ва , пайки хуши рафтор

که بود یار دل آرام و، پیک خوش رفتار

зи атфи домон , прчидмши зи чеҳраи арақ

ز عطف دامان، پرچیدمش ز چهره عرق

зи нӯки мижгон , бстрдмши зи зулфи ғубор

ز نوک مژگان، بستردمش ز زلف غبار

Салом кардам ва ӯ ҳам ба сад киришмау ноз

سلام کردم و او هم به صد کرشمه و ناز

Ҷавоб дод алайкуми зи лаъли шкрбор

جواب داد علیکم ز لعل شکربار

БгФтмш чаҳ бишорат ? хабар чаҳ ? воқеа чист ?

بگفتمش چه بشارت؟ خبر چه؟ واقعه چیست؟

Боён намо ки кунам ҷон ба муждаи ту нисор

بایان نما که کنم جان به مژده تو نثار

Гирифт дасти ману по ба саҳни хонаи ниҳод

گرفت دست من و پا به صحن خانه نهاد

Фазои хона ман шуд зи мақсадаши гулзор

فضای خانه من شد ز مقصدش گلزار

Ба ғамза гуфт ки эй ночшидаҳи лиззати ишқ !

به غمزه گفت که ای ناچشیده لذت عشق!

Ба ханда гуфт ки Эй ношунида суҳбати ёр !

به خنده گفت که ای ناشنیده صحبت یار!

Чаҳ рӯй дода ки ҳастӣ қарини ранҷу тъб

چه روی داده که هستی قرین رنج و تعب

Чаҳ рӯй дода ки гардӣдае ба ғуссаи дучор ?

چه روی داده که گردیده ای به غصه دچار؟

Магар ндонӣ ки имрӯзи ид мавлуд аст

مگر ندانی که امروز عید مولود است

Чаро зи ғуссаи малулӣ чу мурғи бутемор ?

چرا ز غصه ملولی چو مرغ بوتیمار؟

?ҳулло ба шодии ин ид , ҷом шавқ бануш

هلا به شادی این عید، جام شوق بنوش

Ба рағми душмани бадхоҳи ҳайдари каррор

به رغم دشمن بدخواه حیدر کرار

Барои таҳнияти ин хуҷастаи иди Саид

برای تهنیت این خجسته عید سعید

Чакомае бсроӣ ва , мадеҳа Эй бинагор

چکامه ای بسرای و، مدیحه ای بنگار

Худоӣ дода ба бўтолби он чунон писарӣ

خدای داده به بوطالب آن چنان پسری

Ки хира мешавад аз дидани Рахши бсор

که خیره می شود از دیدن رخش بصار

зи батни Фотимаи бинти сади алӣ вале

ز بطن فاطمه بنت سد علی ولی

Зуҳӯр кард ба ҳукми мҳимни ҷаббор

ظهور کرد به حکم مهیمن جبار

Маи сипеҳри имомат , з каъба кард тулӯъ

مه سپهر امامت، ز کعبه کرد طلوع

зи чеҳри анвар ӯ шуд ҷаҳони пар аз анвор

ز چهر انور او شد جهان پر از انوار

Ба рӯзи сездаҳум , субҳи ҷумъа , моҳи раҷаб

به روز سیزدهم، صبح جمعه، ماه رجب

Падед шуд зи ҳарам , офтоби чархи виқор

پدید شد ز حرم، آفتاب چرخ وقار

Чўоини бишорат , аз он глъзор бишунидам

چواین بشارت، از آن گلعذار بشنیدم

зи фарти шавқ , шакуфтам чу гул , зи боди баҳор

ز فرط شوق، شکفتم چو گل، ز باد بهار

Мидоду хомау коғаз ба даст бигирифтам

مداد و خامه و کاغذ به دست بگرفتم

Талаб намудем ёрии зи довари додар

طلب نمودم یاری ز داور دادار

Гулӯии мурғаки хома , фишурдам аз сари шавқ

گلوی مرغک خامه، فشردم از سر شوق

Ба қӯтӣ ки фурӯи рехти машкаш аз минқор

به قوتی که فرو ریخت مشکش از منقار

Шуд аз сиёҳии машкаш ба сафҳаи коғаз

شد از سیاهی مشکش به صفحه کاغذ

Падеди мадҳи алии сҳри Аҳмади мухтор

پدید مدح علی صهر احمد مختار

Алии мураввиҷи дайни Муҳамади арабӣ

علی مروج دین محمد عربی

Алӣаст сафи шикани қалби лашкари куффор

علیست صف شکن قلب لشکر کفار

Алии муҳандиси ин қасри лоҷувардии ранг

علی مهندس این قصر لاجوردی رنگ

Алӣ ки гунбади афлокро буд меъмор

علی که گنبد افلاک را بود معمار

Алӣ ки қобзи арвоҳ беиҷоза ӯ

علی که قابض ارواح بی اجازه او

Ба қабзи рӯҳ касе ноед аз сғору кбор

به قبض روح کسی ناید از صغار و کبار

Алӣ ки бе мадади лутф ӯ нахоҳад ёфт

علی که بی مدد لطف او نخواهد یافت

Касе халосии рӯзи ҷазо , зи шуълаи нор

کسی خلاصی روز جزا، ز شعله نار

Алии худо на вале мазҳар сифот худост

علی خدا نه ولی مظهر صفات خداست

Хиради куҷо ба хдоӣиш мекунад иқрор

خرد کجا به خدائیش می کند اقرار

Ба амр ӯст , ки ҷурми замин буд сокин

به امر اوست، که جرم زمین بود ساکن

Ба ҳукм ӯст , ки чархи барин буд даввор

به حکم اوست، که چرخ برین بود دوار

зи чархи табъами рухшандаи матлаъии дигар

ز چرخ طبعم رخشنده مطلعی دیگر

Тулӯъ кард чу тобони ситора дар шаби тор

طلوع کرد چو تابان ستاره در شب تار

Алӣаст матлаъи анвори поки ҳашт ва чаҳор

علی است مطلع انوار پاک هشت و چهار

Алӣаст раҳрави роҳи Муҳамади мухтор

علی است رهرو راه محمد مختار

Алӣаст нуқтаи зирни боءи бисмии аллоҳ

علی است نقطه زیرن باء بسم الله

Алӣаст пояи арши илоҳро мсмор

علی است پایه عرش اله را مسمار

Алӣаст онкӣ ба дашти аҳади зи қавми Қурайш

علی است آنکه به دشت احد ز قوم قریش

Намӯд ҷорӣ аз хӯнашони ду сад анҳор

نمود جاری از خونشان دو صد انهار

Алӣаст онкӣ ба сари панҷа ялӣ барканд

علی است آنکه به سر پنجه یلی برکند

Дарии зи қалъаи хайбар чу оҳанӣни кҳсор

دری ز قلعه خیبر چو آهنین کهسار

Ба фарқи мрҳби кофар , навохт теғи ду дам

به فرق مرحب کافر، نواخت تیغ دو دم

Чунонкии рокибу мураккаби ду буд гашти чаҳор

چنانکه راکب و مرکب دو بود گشت چهار

Алӣаст онкӣ чу бар ъмръбдўд зад теғ

علی است آنکه چو بر عمرعبدود زد تیغ

Хурӯши хости бпо аз муҳоҷиру ансор

خروش خواست بپا از مهاجر و انصار

зи зарби теғи алии чеҳраи расӯли худоӣ

ز ضرب تیغ علی چهره رسول خدای

Шукуфта шуд зи фараҳ чун гул ҳамеша баҳор

شکفته شد ز فرح چون گل همیشه بهار

Алӣаст ҳоким ва маҳкӯм ӯст шамсу қамар

علی است حاکم و محکوم اوست شمس و قمر

Алӣаст омир ва маъмур ӯст лайл ва наҳор

علی است عامر و مامور اوست لیل و نهار

Алӣаст онкӣ баровард бо ҳисоми дӯдам

علی است آنکه برآورد با حسام دودم

Ба рӯзи маърака , аз рӯзгори хасми дамор

به روز معرکه، از روزگار خصم دمار

Алӣаст онкӣ ба ҷои набӣ ба бистар хуфт

علی است آنکه به جای نبی به بستر خفت

Шабӣ ки рафт паямбари зи Маккаи ҷониби ғор

شبی که رفت پیمبر ز مکه جانب غار

Алӣаст онкии салотину хусравони замон

علی است آنکه سلاطین و خسروان زمان

Ба бандагии ғуломаш ҳаме кунанд иқрор

به بندگی غلامش همی کنند اقرار

Ба даргааш нашудӣ одам ар паноҳанда

به درگهش نشدی آدم ار پناهنده

Қабул менашудӣ тавбааш зи истиғфор

قبول می نشدی توبه اش ز استغفار

Алӣаст онкӣ чу Нӯҳаш ба ёрӣ худ хонд

علیست آنکه چو نوحش به یاری خود خواند

Расед киштяш аз баҳри бекарон ба канор

رسید کشتیش از بحر بیکران به کنار

Алӣаст онкӣ ба ҳукми худои мутӣъаши гашт

علی است آنکه به حکم خدا مطیعش گشت

Асо ба даст кулем , аждаҳои одами хор

عصا به دست کلیم، اژدهای آدم خوار

Алӣаст онкии зи тзкори ном некаш рафт

علی است آنکه ز تذکار نام نیکش رفت

Бар осмони чаҳоруми Масеҳ , аз сари дор

بر آسمان چهارم مسیح، از سر دار

Алӣаст онкии тавассул ба вай чу ҷусти халил

علی است آنکه توسل به وی چو جست خلیل

Бар ӯ зҳкм худованд шуд гулистони нор

بر او زحکم خداوند شد گلستان نار

Алӣаст боиси эҷоди кули мавҷӯдот

علی است باعث ایجاد کل موجودات

Алӣаст бар ҳамаи халқи ҷаҳон , сару сардор

علی است بر همه خلق جهان، سر و سردار

Дар ин замонаи хатои рафтаи модараш бе шак

در این زمانه خطا رفته مادرش بی شک

Ҳар онксикаҳ кунад бар имоматаши инкор

هر آنکسیکه کند بر امامتش انکار

Ҳар он ксикаҳи алиро эмом нашносад

هر آن کسیکه علی را امام نشناسد

Аз ӯ худоу расӯли худо буд безор

از او خدا و رسول خدا بود بیزار

Қалам шаванд агар ҳар чаҳ дар ҷаҳон , ашҷор

قلم شوند اگر هر چه در جهان، اشجار

Шавад мураккаб агар ҳар чаҳ дар ҷаҳон , абҳор

شود مرکب اگر هر چه در جهان، ابحار

Агар шаванд тамоми ҷаҳонёни котиб

اگر شوند تمام جهانیان کاتب

зи васф вай нанависанд ъушрӣ аз аъшор

ز وصف وی ننویسند عشری از اعشار

Ҳамеша то шуъарои рости шеваи гуфтани шеър

همیشه تا شعرا راست شیوه گفتن شعر

Ҳамеша то Фсҳораст назми шеър , шиор

همیشه تا فصحار است نظم شعر، شعار

Ҳамораи дафтар « туркӣ » зи шеъри холӣ буд

هماره دفتر «ترکی» ز شعر خالی بود

Ба ғайри мадҳи расӯлу аъиммаи атҳор

به غیر مدح رسول و ائمه اطهار