Сарати гирдами биёи соқии з май , пари созу соғар ро

سرت گردم بیا ساقی ز می، پر ساز و ساغر را

Ба оби хушк пар кун аз карам , он оташтар ро

به آب خشک پر کن از کرم، آن آتش تر را

Чунонам маст кун , аз бодаи имрӯз аз хами ваҳдат

چنانم مست کن، از باده امروز از خم وحدت

Ки шӯр мастем аз сари баради савдои маҳшар ро

که شور مستیم از سر برد سودای محشر را

Аз он май даҳ ки қанбар хӯрд ва шуд девонау шайдо

از آن می ده که قنبر خورد و شد دیوانه و شیدا

Аз он май даҳ ки зад оташ ба ҷон , салмону бўзр ро

از آن می ده که زد آتش به جان، سلمان و بوذر را

Аз он май даҳ ки бизадойад зи лавҳи синаи занги ғам

از آن می ده که بزداید ز لوح سینه زنگ غم

Аз ан май даҳ ки афзоед ба сар , савдои ҳайдар ро

از ان می ده که افزاید به سر، سودای حیدر را

Амири алмؤмнин , иъсўби дайн , айни илоҳи нозир

امیر المؤمنین، یعسوب دین، عین اله ناظر

Ки даст қудраташ барканд аз ҷои дарби хайбар ро

که دست قدرتش برکند از جا درب خیبر را

Ду буд ва чор шуд аз зарби дасташи рокибу мураккаб

دو بود و چار شد از ضرب دستش راکب و مرکب

Чўзи дбри фарқи мрҳб , аз ғазаби теғи ду пайкар ро

چوز دبر فرق مرحب، از غضب تیغ دو پیکر را

Аз он рӯи ном ӯ машҳур дар офоқ шуд ҳайдар

از آن رو نام او مشهور در آفاق شد حیدر

Ки дар тифлӣ дарид аз як дигар , дар мҳдожд ро

که در طفلی درید از یک دگر، در مهداژد را

Ба мардӣ зад ба майдон чун қадам , дар ғазваи хандақ

به مردی زد به میدان چون قدم، در غزوهٔ خندق

Бурид аз ханҷар барон , сар аз тани умри кофар ро

برید از خنجر بران، سر از تن عمر کافر را

з каф шуд Зуҳраи пархоши ҷӯён дар сафи ҳиҷо

ز کف شد زهرهٔ پرخاش جویان در صف هیجا

Кашидӣ аз ҷигар , чун наъраи аллоҳи Акбар ро

کشیدی از جگر، چون نعرهٔ الله اکبر را

Шабӣ ки Мустафо аз Маккаи сӯии ғор берун шуд

شبی که مصطفی از مکه سوی غار بیرون شد

Фидойӣ вор хуфт аз шавқ , дар бистари паямбар ро

فدایی وار خفت از شوق، در بستر پیمبر را

Буд Заҳрои атҳари тоқ чун дар исмат ва хуфт

بود زهرای اطهر طاق چون در عصمت و خفت

Ба амри ҳақ алӣ шуд ҷуфти он покизаи гавҳар ро

به امر حق علی شد جفت آن پاکیزه گوهر را

Шафоат метавонад кард яксар , дӯстонаш ро

شفاعت می تواند کرد یکسر، دوستانش را

Ишорат гар кунад дар рӯзи растохез , қанбар ро

اشارت گر کند در روز رستاخیز، قنبر را

Забон « туркӣ » аз мадҳу санояш буд чун алкн

زبان «ترکی» از مدح و ثنایش بود چون الکن

Қаламро сари шикаст ва бар дарид авроқи дафтар ро

قلم را سر شکست و بر درید اوراق دفتر را

Шҳо бо ин ҳамаи ҷоҳ ва , ҷалол ва , шавкат ва , қудрат

شها با این همه جاه و، جلال و، شوکت و، قدرت

Ки аз як ҳамлаи дарҳам май шикастии пушти лашгар ро

که از یک حمله درهم می شکستی پشت لشگر را

Куҷо будӣ ба дашти Карбало дар рӯзи ошуро

کجا بودی به دشت کربلا در روز عاشورا

Ки то бинии аён , ҳангомаи саҳрои маҳшар ро

که تا بینی عیان، هنگامهٔ صحرای محشر را

Набӯдӣ то бибинӣ бар замини ҷисми ҳусайнат ро

نبودی تا ببینی بر زمین جسم حسینت را

Ба рӯй сина аш бинишаста хасм шавам кофар ро

به روی سینه اش بنشسته خصم شوم کافر را

Куҷо будӣ ки бинӣ бар синони сарҳои бетан ро

کجا بودی که بینی بر سنان سرهای بی تن را

Куҷо будӣ ки бинӣ бар замини танҳои бесар ро

کجا بودی که بینی بر زمین تن های بی سر را

Куҷо будӣ канори диҷлаи бинӣ бо лаби аташон

کجا بودی کنار دجله بینی با لب عطشان

Ҷудо аз тани ду дасти аббоси диловар ро

جدا از تن دو دست عباس دلاور را

Куҷо будӣ ки бибинӣ хаймаи гоҳи аҳли байтат ро

کجا بودی که ببینی خیمه گاه اهل بیتت را

Заданд оташ ки дӯдаш хира кард ин чархи ахзар ро

زدند آتش که دودش خیره کرد این چرخ اخضر را

Куҷо будӣ ки ҳар дам бишинавӣ афғони Лайло ро

کجا بودی که هر دم بشنوی افغان لیلا را

Ба хӯни оғиштаи бинии сунбули гесуии Акбар ро

به خون آغشته بینی سنبل گیسوی اکبر را

Куҷо будӣ ки то бинии асири фирқаи кофар

کجا بودی که تا بینی اسیر فرقهٔ کافر

Занони доғи дида , Тифлҳои нозпарвар ро

زنان داغ دیده، طفل های ناز پرور را

Сар аз хоки Наҷаф берун куну бнгрбаҳи дашти хӯн

سر از خاک نجف بیرون کن و بنگربه دشت خون

Ҷафои ибни саъд ва , хўлӣ ва , шимури ситамгар ро

جفای ابن سعد و، خولی و،شمر ستمگر را