Чун шаҳи малик ҳиҷоз омад сӯии малики Ироқ
چون شه ملک حجاز آمد سوی ملک عراق
Пари наво ва шӯр шуд аз рафтанаш ин на равоқ
پر نوا و شور شد از رفتنش این نه رواق
Роят Мансуряш афтод ва , шуд мағлуби куфр
رایت منصوریش افتاد و، شد مغلوب کفر
Рафташ аз кафи ихтиёр ва , тоқаташ омад ба тоқ
رفتش از کف اختیار و، طاقتش آمد به طاق
Аз ҷафои сангини дилон бастан биравӣ роҳи об
از جفا سنگین دلان بستن بروی راه آب
Бо вуҷӯди онкӣ будӣ модар ӯро сдоқ
با وجود آنکه بودی مادر او را صداق
Аз паии ббридни раси ҳумоюни ҳусайн
از پی ببریدن راس همایون حسین
Фирқаи норости гӯйон , ҷумла карданд иттифоқ
فرقهٔ ناراست گویان، جمله کردند اتفاق
Духтари зораш ки ҳар дам нозамӣ кардӣ бар ӯ
دختر زارش که هر دم نازمی کردی بر او
Рафт аз сӯзи аташ , моҳи изораш дар муҳоқ
رفت از سوز عطش، ماه عذارش در محاق
Гоҳи майдон рафтанаши баҳр шаҳодат шуд баланд
گاه میدان رفتنش بهر شهادت شد بلند
Аз хайёмаши нолаҳои алўдоъу алФроқ
از خیامش ناله های الوداع و الفراق
Хоҳараши зайнаби зи ҳиҷраши гашт бо андӯҳи ҷуфт
خواهرش زینب ز هجرش گشت با اندوه جفت
Бо вуҷӯди онкӣ дар меҳнат кашӣдан буд тоқ
با وجود آنکه در محنت کشیدن بود طاق
АўФтод аз садри зин , шоҳӣ ки ҷадаши Мустафо
اوفتاد از صدر زین، شاهی که جدش مصطفی
Дар шаби миъроҷ , зин биниҳод бар пушти барроқ
در شب معراج، زین بنهاد بر پشت براق
Баъди қатлаши оташи афрӯзон , шарро фурухтанд
بعد قتلش آتش افروزان، شر را فروختند
Бар хайёми исмат ӯ аз раҳи зулму нифоқ
بر خیام عصمت او از ره ظلم و نفاق
Аз чаҳ пинҳон кард хўлии рас ӯро дар танур
از چه پنهان کرد خولی راس او را در تنور
Ҷой меҳмон нест ба илоҳи ғайри айвону утоқ
جای مهمان نیست به اله غیر ایوان و اطاق
Шуд ба шаҳри шоми вайрон , маҷлисии ороста
شد به شهر شام ویران، مجلسی آراسته
Рафтани зайнаб дар он маҷлис ба ғоят буд шоқ
رفتن زینب در آن مجلس به غایت بود شاق
Ин мусӣбатҳо ки бар фарзанд пайғамбар расед
این مصیبت ها که بر فرزند پیغمبر رسید
Аз барои кас дар ин олам , науфтод иттифоқ
از برای کس در این عالم، نیفتاد اتفاق
Чӯб дар дасти язиду раси шаҳ дар ташти зар
چوب در دست یزید و راس شه در طشت زر
Аз миёни ташти зар ё раб чаҳ шуд комди троқ
از میان طشت زر یا رب چه شد کآمد طراق
Назм « туркӣ » гарчи набӯд қобили даргоҳ ӯ
نظم « ترکی» گرچه نبود قابل درگاه او
Лек дорад лутфи хосии ҳаркасиро дар мазоқ
لیک دارد لطف خاصی هرکسی را در مذاق