Кист ёрб ин ҷавони нави хати симини изор ?
کیست یارب این جوان نو خط سیمین عذار؟
Каз шамеми турра аш гашта хаҷали мшги ттор
کز شمیم طره اش گشته خجل مشگ تتار
Кист ёрб ин ҷавони пари дили лашкари шикан ?
کیست یارب این جوان پر دل لشکر شکن؟
Кист ёрб ин ғазанфари фари далери номдор ?
کیست یارب این غضنفر فر دلیر نامدار؟
Кист ёрб ин паланги афкани савори шергир ?
کیست یارب این پلنگ افکن سوار شیرگیر؟
Кист ёрб ин далери пари дили зиғми шикор ?
کیست یارب این دلیر پر دل ضیغم شکار؟
Кист ёрб ин ҷавони моҳ рӯй меҳри чеҳр ?
کیست یارب این جوان ماه روی مهر چهر؟
Кист ёрб ин ҳилоли абрӯии гардуни иқтидор ?
کیست یارب این هلال ابروی گردون اقتدار؟
Кист ёрб ин ки аз қадаш буд тӯбои хаҷал ?
کیست یارب این که از قدش بود طوبی خجل؟
Кист ёрб ки аз хдш буд маи шармсор ?
کیست یارب که از خدش بود مه شرمسار؟
Кист ёрб инки пушти лашгариро бишиканад ?
کیست یارب اینکه پشت لشگری را بشکند؟
Як тана чун бар саманд бо дпо гардад савор
یک تنه چون بر سمند با دپا گردد سوار
Кист ёрб инки аз шамшери тезаши рӯзи ҷанг ?
کیست یارب اینکه از شمشیر تیزش روز جنگ؟
Доман майдон шавад аз хӯни душмани лолаи зор
دامن میدان شود از خون دشمن لاله زار
Илоҳи илоҳи ин ҷавон гуё буд хатми русул
اله اله این جوان گویا بود ختم رسل
ё ки бошад ибни ъмши ҳайдари длдли савор
یا که باشد ابن عمش حیدر دلدل سوار
Не ғалат гуфтам на Аҳмад на васӣ Аҳмад аст
نی غلط گفتم نه احمد نه وصی احمد است
Ин алии Акбар « ъ » буд шабаҳи расӯли кирдигор
این علی اکبر «ع »بود شبه رسول کردگار
Ин зиёи дидаи Лайлои азиз зайнаб аст
این ضیاء دیدهٔ لیلا عزیز زینب است
Ин шаҳи лаб ташнагон роҳаст пӯри номдор
این شه لب تشنگان راهست پور نامدار
Ҳайф аз ёни қомат ки аз ҷавру ҷафои кӯфӣон
حیف از یان قامت که از جور و جفای کوفیان
Бар замин уфтад зи пушти зини мураккаб , сояи вор
بر زمین افتد ز پشت زین مرکب، سایه وار
Ҳиқ аз ин мӯе ки хӯни сараш рангин шавад
حیق از این مویی که خون سرش رنگین شود
Дар замини Карбало аз ҷаври қавми бади шиор
در زمین کربلا از جور قوم بد شعار
Оҳ аз он дам ки аз кин , мнғзхўнхўор зад
آه از آن دم که از کین، منغذخونخوار زد
Теғ бар фарқи алии Акбари волои табор
تیغ بر فرق علی اکبر والا تبار
Бар замин афтод чун хуршед аз болои зин
بر زمین افتاد چون خورشید از بالای زین
Бо дилии андӯҳгин ва бо ду чашмии ашкбор
با دلی اندوهگین و با دو چشمی اشکبار
Аз фироқи модараш бар сина , доғи ҷони гудоз
از فراق مادرش بر سینه، داغ جان گداز
Аз синону найзаҳо бар ҷисм , захм бе шумор
از سنان و نیزه ها بر جسم، زخم بی شمار
Рӯбаҳи сӯии хайма ҳо кард ва кашид аз дили фиғон
روبه سوی خیمه ها کرد و کشید از دل فغان
Кӣ эмоми инсу ҷон , эй ҳуҷҷати парвардгор !
کی امام انس و جان، ای حجت پروردگار!
эй падар аз марҳамати худро бболинми расон !
ای پدر از مرحمت خود را ببالینم رسان!
эй падар дарёб портро ки рафт аз дасти кор !
ای پدر دریاب پورت را که رفت از دست کار!
Чун падар дар хаймаи бонги нола Акбар шунид
چون پدر در خیمه بانگ نالهٔ اکبر شنید
Ҷусти азҷо чун сапанд ва рафт сӯии корзор
جست ازجا چون سپند و رفت سوی کارزار
Бар сари болин Акбар рафт ва аз дил бар кашид
بر سر بالین اکبر رفت و از دل بر کشید
Нолае каз нола аш афтод дар гетии шарор
ناله ای کز ناله اش افتاد در گیتی شرار
Рӯй худ биниҳод бар рӯй ҷавони нави хаташ
روی خود بنهاد بر روی جوان نو خطش
Ваз маҳосин мечакид ши хӯни Акбари лаъли вор
وز محاسن می چکید ش خون اکبر لعل وار
Дида бар рӯй падари бгўшд бо ҳасрати писар
دیده بر روی پدر بگوشد با حسرت پسر
Гуфт к-эии султони мзлўмон , марои маъзӯрдор
گفت کای سلطان مضلومان، مرا معذوردار
Дар канори ту буд ин касри ман эй падар !
در کنار تو بود این کسر من ای پدر!
Соъати дигар ки мегирад саратро дар канор
ساعت دیگر که می گیرد سرت را در کنار
Ин бигуфту дидаи ҳақи байн , ба рӯй ҳам ниҳод
این بگفت و دیده حق بین، به روی هم نهاد
Кард мурғи рӯҳи покаши зошёни тани фирор
کرد مرغ روح پاکش زآشیان تن فرار
Шоҳ дайн гуфт эй ҷавонон банӣ ҳошим бурид
شاه دین گفت ای جوانان بنی هاشم برید
Наъши Акбарро ба сӯии хайма бо ҳоли фигор
نعش اکبر را به سوی خیمه با حال فگار
Аз шарораи оҳ ва , ашк ва , нолаи аҳли ҳарам
از شراره آه و، اشک و، نالهٔ اهل حرم
Гашт дар крбу балои шӯри қиёмати ошкор
گشت در کرب و بلا شور قیامت آشکار
« туркӣ » ар хоҳӣ шавад розии зтўи хатми русул
«ترکی» ار خواهی شود راضی زتو ختم رسل
Рӯзу шаб дар мотами Акбари змжгони хӯни бабор
روز و شب در ماتم اکبر زمژگان خون ببار