Садоеи аммаи зини ташт зар ояд

صدایی عمه زین طشت زر آید

Ки ҷонам аз бадан хоҳад бар ояд

که جانم از بدن خواهد بر آید

Бигӯ эй амма ! дар ташти ин сар кист ?

بگو ای عمه! در طشت این سر کیست؟

Ки аз ваии буии машк ва анбар ояд

که از وی بوی مشک و عنبر آید

Ба лабҳояши язид дун занад чӯб

به لبهایش یزید دون زند چوب

Ки аз дидаи сиришкам яксар ояд

که از دیده سرشکم یکسر آید

Сари бобои мазлӯмам ба ташт аст

سر بابای مظلومم به طشت است

Ки дар ашкам аз чашм тар ояд

که در اشکم از چشم تر آید

Маро эй амма ! тоб диданаш нест

مرا ای عمه! تاب دیدنش نیست

Дуо кун то ки умри ман , сар ояд

دعا کن تا که عمر من، سر آید

Кунам ҷонро фидо дар пои ин сар

کنم جان را فدا در پای این سر

Агар икдми маро ӯ дар бар ояд

اگر یکدم مرا او در بر آید

Сари чӯби язид эй амма ! бар дил

سر چوب یزید ای عمه! بر دل

Марои хӯни резтар аз ханҷар ояд

مرا خون ریزتر از خنجر آید

Брўои аммаи ҷон ! баргӯ мазан чӯб

بروای عمه جان! برگو مزن چوب

Магари раҳмаш ба дил , ин кофар ояд

مگر رحم اش به دل، این کافر آید

Нёзорди лабиро каз латофат

نیازآرد لبی را کز لطافت

Хаҷали пешаши зулол кавсар ояд

خجل پیشش زلال کوثر آید

Ба ҷузи мо аммаи ҷони ӣнҷо ба гӯшам

به جز ما عمه جان اینجا به گوشم

Садоӣ равад равадӣ дигар ояд

صدای رود رودی دیگر آید

Гумонами модарами Заҳрои зҷнт

گمانم مادرم زهرا زجنت

Ба ҳоли зор ва бо чашм тар ояд

به حال زار و با چشم تر آید

Язид оё ҷавобашро чаҳ гуяд

یزید آیا جوابش را چه گوید

Дар ин маҷлис агар пайғамбар ояд

در این مجلس اگر پیغمبر آید

Дар ин маҷлиси дилам май хости амма

در این مجلس دلم می خواست عمه

Алӣ бо зулфиқор аз дар , дар ояд

علی با ذوالفقار از در، در آید

Сари бобои худ дар ташти байнам

سر بابای خود در طشت بینم

Чисони дигари серум дар бистар ояд

چسان دیگر سرم در بستر آید

Аз ин шурӣ ки « туркӣ » рости тарсам

از این شوری که «ترکی» راست ترسم

Ки пеш аз ваъдаи шӯр маҳшар ояд

که پیش از وعده شور محشر آید