Бобои куҷое аз чаҳ ниёе ба диданам

بابا کجایی از چه نیایی به دیدنم

Каз дарди иштиёқи ту коҳидаҳ шуд танам

کز درد اشتیاق تو کاهیده شد تنم

Аз Карбало ба шом , биё ва назора кун

از کربلا به شام، بیا و نظاره کن

Кунҷи хароба , манзиламу хоки масканам

کنج خرابه، منزلم و خاک مسکنم

Базри муҳаббати ту ба дил коштам дареғ

بذر محبت تو به دل کاشتم دریغ

Байни хӯшаи хӯшаи сӯхти зҳҷри ту хирманам

بین خوشه خوشه سوخت زهجر تو خرمنم

Якто дар смин ту будам вале кунун

یکتا در ثمین تو بودم ولی کنون

Бингар зи ашк , ақди гуҳарҳо ба доманам

بنگر ز اشک، عقد گهرها به دامنم

Ман булбули риёз ту будам ба сад забон

من بلبل ریاض تو بودم به صد زبان

Хомӯш кард гардиши гардун , чу сӯсанам

خاموش کرد گردش گردون، چو سوسنم

Охир на ман азиз ту будам падар бибин

آخر نه من عزیز تو بودم پدر ببین

Хору асир дар кафи як шаҳри душманам

خوار و اسیر در کف یک شهر دشمنم

Зини пеши тавқи гардани ман буд дасти ту

زین پیش طوق گردن من بود دست تو

Акнӯн зи ресмон , шудаи маҷрӯҳи гарданам

اکنون ز ریسمان، شده مجروح گردنم

Аз зарби найзаи пҳлўўи пуштам шудаи кабӯд

از ضرب نیزه پهلوو پشتم شده کبود

Нилӣ зсилӣаст рухи партави афканам

نیلی زسیلی است رخ پرتو افکنم

Душмани амони надод ки аз офтоби гарм

دشمن امان نداد که از آفتاب گرم

Аз гесувони худ ба танати сояи афканам

از گیسوان خود به تنت سایه افکنم

« туркӣ » агар ба ин ғаму ҳасрат , рӯм ба хок

«ترکی» اگر به این غم و حسرت، روم به خاک

Ҳар соли брдмди гули ҳасрат , зи мадфанам

هر سال بردمد گل حسرت، ز مدفنم