Бози ғам аз чорсў , рехт ба ҷонами шарор

باز غم از چارسو، ریخت به جانم شرار

Дар назарами гашти рӯз , тиратар аз шоми тор

در نظرم گشت روز، تیره تر از شام تار

Чархи ситами пешаи боз , дар ҳақи оли набӣ

چرخ ستم پیشه باز، در حق آل نبی

Ончӣ ба дил кӣна дошт , кард ҳамаи ошкор

آنچه به دل کینه داشت، کرد همه آشکار

Нест аҷаб гар чакад , хӯни дил аз дида ам

نیست عجب گر چکد، خون دل از دیده ام

Бскаҳи зи ғами рӯзи вшб , гиря кунам зори зор

بسکه ز غم روز وشب، گریه کنم زار زار

Ёд чу ояд марои воқеаи Карбало

یاد چو آید مرا واقعه کربلا

Дил шавадам ғарқи хӯн , дида шавад ашкбор

دل شودم غرق خون، دیده شود اشکبار

Оҳ аз он дам ки шуд озими майдони ҷанг

آه از آن دم که شد عازم میدان جنگ

Сарви риёзи ҳасани қосими гулгуни изор

سرو ریاض حسن قاسم گلگون عذار

Кард ба аҳли ҳарам , бо дили маҳзуни видоъ

کرد به اهل حرم، با دل محزون وداع

Гуфт ба модари чунин , к-эии ту марои ғмгсор

گفت به مادر چنین، کای تو مرا غمگسار

Бар дар хайма дигар , мунтазир ман мабош

بر در خیمه دگر، منتظر من مباش

Ваъдаи дидор мо монад ба рӯзи шумор

وعدهٔ دیدار ما ماند به روز شمار

Тохт ба майдони саманд , теғ кашид аз камар

تاخت به میدان سمند، تیغ کشید از کمر

Иктнаҳ зад хешро бар сафи чндидни ҳазор

یکتنه زد خویش را بر صف چندیدن هزار

Рехт ба ҳам иктнаҳи майсара бар маймана

ریخت به هم یکتنه میسره بر میمنه

Қалби сипаҳро дарид , яксараи карбоси вор

قلب سپه را درید، یکسره کرباس وار

Ин балои тири бор , дасти қазои теғи зан

این بلا تیر بار، دست قضا تیغ زن

Як тан ва , вонгоаҳи Тифл , хайли адуи сад ҳазор

یک تن و، وآنگاه طفل، خیل عدو صد هزار

Хушки лабаш аз аташ , дидааш азошк тар

خشک لبش از عطش، دیده اش ازاشک تر

Дарди дилаш беҳисоб , захми таниш бе шумор

درد دلش بی حساب، زخم تنش بی شمار

Бар бадани нозукаш ҳар ки раседӣ задӣ

بر بدن نازکش هر که رسیدی زدی

Теғи яке аз ямин , найзаи яке аз ясор

تیغ یکی از یمین، نیزه یکی از یسار

Аз дами шамшери тез , гашти таниши рези рез

از دم شمشیر تیز، گشت تنش ریز ریز

Гесуии мишкӣн ӯ гашти зи хунаш нигор

گیسوی مشکین او گشت ز خونش نگار

Бскаҳ ба ҷисмаш заданд захм аз пушти фарс

بسکه به جسمش زدند زخم از پشت فرس

Қомат ӯ сарнигӯн , шуд ба замини сояи вор

قامت او سرنگون، شد به زمین سایه وار

Пайкараш аз садри зин , гашт чу ғалатон ба хок

پیکرش از صدر زین، گشت چو غلطان به خاک

Нолаи зи дил бар кашид кӣ ъам волои табор

ناله ز دل بر کشید کی عم والا تبار

То рамақам бар танаст ҷон амӯ кун шитоб

تا رمقم بر تن است جان عمو کن شتاب

Бар сари болини ман , зуди қадами ранҷаи дор

بر سر بالین من، زود قدم رنجه دار

Сарвари дайн чун шунид , нолаи он Тифл ро

سرور دین چون شنید، نالهٔ آن طفل را

Ҷусти зи ҷо чун сапанд , аз сар сӯзанда нор

جست ز جا چون سپند، از سر سوزنده نار

Гашти савор ва намӯд , ҳамла бар он нокасон

گشت سوار و نمود، حمله بر آن ناکسان

Хирман ҷонишон бсухт аз шарари зулфиқор

خرمن جانشان بسوخت از شرر ذوالفقار

Ҷанги кунон бар сркштаҳ қосим расед

جنگ کنان بر سرکشتهٔ قاسم رسید

Дид ки аз хӯн ӯ гашта замини лолаи зор

دید که از خون او گشته زمین لاله زار

Пой кашид аз рикоб , бар сар наъшаш нишаст

پای کشید از رکاب، بر سر نعشش نشست

Аз сари меҳру вафои ҳашт сараш дар канор

از سر مهر و وفا هشت سرش در کنار

Поки з шафқат намӯд , хӯни Рахши зи остин

پاک ز شفقت نمود، خون رخش ز آستین

Шасти зи сайли сиришк , аз сару мӯяши ғубор

شست ز سیل سرشک، از سر و مویش غبار

Бар рухи султони дайн , дида гушӯд ва ба баст

بر رخ سلطان دین، دیده گشود و به بست

Тоир рӯҳаш намӯд , аз қафаси тани фирор

طایر روحش نمود، از قفس تن فرار

Зайнаби кубро чу шуд бо хабар аз қатл ӯ

زینب کبری چو شد با خبر از قتل او

Ашки зи чашмаши равон , шуд чу дар шоҳвор

اشک ز چشمش روان، شد چو در شاهوار

Нолаи зи дил бар кашид ҷома ба тан бар дарид

ناله ز دل بر کشید جامه به تن بر درید

Бадари нахуст аз ҳилол , рехти гуҳар бар изор

بدر نخست از هلال، ریخت گهر بر عذار

Модари ғмдидаҳаш гашт ба андӯҳи ҷуфт

مادر غمدیده اش گشت به اندوه جفت

Тоқаташ омад ба тоқ , шуд зи кафши ихтиёр

طاقتش آمد به طاق، شد ز کفش اختیار

Аммаи дили хаста аш шуд зи ғамаши ношикеб

عمهٔ دل خسته اش شد ز غمش ناشکیب

Рафт зи дасташи бурун , тоқату сабру қарор

رفت ز دستش برون، طاقت و صبر و قرار

« туркӣ » ин назми ту бскаҳ буд ҷони гудоз

«ترکی» این نظم تو بسکه بود جان گداز

Нест дилӣ дар ҷаҳон , кӯ набӯд доғдор

نیست دلی در جهان، کو نبود داغدار