Борони магар ба крби вблои қаҳти об буд

باران مگر به کرب وبلا قحط آب بود

КотФоли рози сӯзи аташ , дили кабоб буд

کاطفال راز سوز عطش، دل کباب بود

Султони малики ишқи ҳусайни онкии ҷбрил

سلطان ملک عشق حسین آنکه جبریل

Дарбони хоси боргаҳи он ҷаноб буд

دربان خاص بارگه آن جناب بود

Аз садр зин фитод ба гавдоли қатлгоҳ

از صدر زین فتاد به گودال قتلگاه

Меҳри афсарӣ ки ҳалқаи моҳаши рикоб буд

مهر افسری که حلقهٔ ماهش رکاب بود

Он офтоби бурҷи имомат , ба рӯй хок

آن آفتاب برج امامت، به روی خاک

Афтоду соябони сараши офтоб буд

افتاد و سایبان سرش آفتاب بود

Шоҳӣ ба хок хуфт , ки дар аҳди кӯдакӣ

شاهی به خاک خفت، که در عهد کودکی

Доими канори Фотимааш ҷои хоб буд

دایم کنار فاطمه اش جای خواب بود

Мазлӯми вор кушта шуд он бе гунаҳи дареғ

مظلوم وار کشته شد آن بی گنه دریغ

ё раби магар ки куштани он шаҳи савоб буд

یا رب مگر که کشتن آن شه ثواب بود

намекард баҳри об аз он нокасони суол

می کرد بهر آب از آن ناکسان سئوال

ӯро синону найзаи забони ҷавоб буд

او را سنان و نیزه زبان جواب بود

Як тани шафиъ ӯ нашуд ва кушта шуд ба зулм

یک تن شفیع او نشد و کشته شد به ظلم

Он хусравӣ ки шоФъи явми алҳсоб буд

آن خسروی که شافع یوم الحساب بود

Оташи зи кин , ба хайма бесоҳибаш заданд

آتش ز کین، به خیمهٔ بی صاحبش زدند

Шоҳаншаҳӣ ки хаймааш ин на қбоб буд

شاهنشهی که خیمه اش این نه قباب بود

Аббоси шери сафи шикани дашти Карбало

عباس شیر صف شکن دشت کربلا

Мақтӯл аз ситезаи хайли клоб буд

مقتول از ستیزهٔ خیل کلاب بود

Аз Карбало ба Кӯфа ва , аз Кӯфа то ба шом

از کربلا به کوفه و، از کوفه تا به شام

Баста ба бозуӣ вале ҳақ , таноб буд

بسته به بازوی ولی حق، طناب بود

Лайлои зи ҳиҷри Акбари гули перҳани мудом

لیلا ز هجر اکبر گل پیرهن مدام

Бар оризаши сари шаки равон , чун гулоб буд

بر عارضش سر شک روان، چون گلاب بود

Дардои сакинаи гавҳари икдонаҳи ҳусайн

دردا سکینه گوهر یکدانه حسین

Ашкаши равон ба чеҳра чу дар хўшоб буд

اشکش روان به چهره چو در خوشاب بود

Гарем ба ҳоли наҷма ки дар дашти Карбало

گریم به حال نجمه که در دشت کربلا

Дасташи зи хӯни пайкари қосими хизоб буд

دستش ز خون پیکر قاسم خضاب بود

Зайнаб ки буд банди ниқобаши зи зулфи ҳур

زینب که بود بند نقابش ز زلف حور

Дар маҷлиси язиди лъин , бениқоб буд

در مجلس یزید لعین، بی نقاب بود

« туркӣ » чу ин мусӣбати ҷони сӯз май сурӯд

« ترکی » چو این مصیبت جان سوز می سرود

Дар сина дошт оташу чашмаши пуроб буд

در سینه داشت آتش و چشمش پرآب بود