Саҳаргаҳи андалебӣ дар гулистон
سحرگه عندلیبی در گلستان
Ҳаме гуфт ин сухан бо андалебон
همی گفت این سخن با عندلیبان
Ки эй ҳам ҷинсҳои ман бинолед
که ای هم جنسهای من بنالید
Чу ман , дар саҳна гулшан бинолед
چو من، در صحنهٔ گلشن بنالید
Аз ин пас тарки об ва дона созед
از این پس ترک آب و دانه سازید
Чу ҷғдон , ҷой дар вайрона созед
چو جغدان، جای در ویرانه سازید
Ки шуд дар Карбалои сибти паямбар
که شد در کربلا سبط پیمبر
Қтил аз найзау шамшеру ханҷар
قتیل از نیزه و شمشیر و خنجر
Ситамкорони шому Кӯфа бо ҳам
ستمکاران شام و کوفه با هم
Ба рӯзи ъошри моҳи муҳаррам
به روز عاشر ماه محرم
Дар аввали об бар рӯйиш бибастанд
در اول آب بر رویش ببستند
Дили аҳлу аёлашро шикастанд
دل اهل و عیالش را شکستند
Дар охири даст бераҳмӣ гушӯданд
در آخر دست بی رحمی گشودند
Чгўими тир боронаш намуданд
چگویم تیر بارانش نمودند
Ба мақтал аз қафояш сар буриданд
به مقتل از قفایش سر بریدند
Тан ӯро ба хок вхўн кашиданд
تن او را به خاک وخون کشیدند
Миёни офтоби гарми сӯзон
میان آفتاب گرم سوزان
Таниш афкандаанд он тираи рӯзон
تنش افکنده اند آن تیره روزان
Шумо нӯшед об аз ҷӯйборон
شما نوشید آب از جویباران
Ҳусайни оташ ба ҷон бо ҷамъи ёрон
حسین آتش به جان با جمع یاران
Шумо ҳам чашм аз гулшан бапушед
شما هم چشم از گلشن بپوشید
Дигар оби зулол аз ҷӯ , нанушед
دگر آب زلال از جو، ننوشید
Шумо по бар фарози гули ниҳода
شما پا بر فراز گل نهاده
Тани аббос бе дасти аўФтодаҳ
تن عباس بی دست اوفتاده
Шумо бар шохаи гул нағма хонед
شما بر شاخهٔ گل نغمه خوانید
Ба хӯни оғштн Акбар ндонед
به خون آغشتن اکبر ندانید
Шумо дар боғу бустони хуррами вшод
شما در باغ و بستان خرم وشاد
Ба хӯни ғлтидаҳи қосими шохи шамшод
به خون غلطیده قاسم شاخ شمشاد
Шумо бо ҷуфти худ хандону масрур
شما با جفت خود خندان و مسرور
Ҳусайн аз аҳли байти худ шудаи давр
حسین از اهل بیت خود شده دور
Шумо дрсоиаҳ сарв орамида
شما درسایهٔ سرو آرمیده
Қади зайнаби зи бори ғами хамида
قد زینب ز بار غم خمیده
Шумо дар домани гулшани Фрҳнок
شما در دامن گلشن فرحناک
Гулӯии Асғар аз тири ситами чок
گلوی اصغر از تیر ستم چاک
Шумо бо як дигар ҳамрозу дмсоз
شما با یک دگر همراز و دمساز
Ба ҳам ёвар , ҳам оҳанг ва , ҳам овоз
به هم یاور، هم آهنگ و، هم آواز
Ятемони ҳусайн аз ғами парешон
یتیمان حسین از غم پریشان
Пароканда ба саҳроу биёбон
پراکنده به صحرا و بیابان
Кашида оҳашон бар маи забона
کشیده آهشان بر مه زبانه
зи зарби силӣ ва , вази тозӣона
ز ضرب سیلی و، وز تازیانه
Шумо бар шохаҳои гули нўохўон
شما بر شاخه های گل نواخوان
Сакина бошад аз ғами зори вгрён
سکینه باشد از غم زار وگریان
Шумо бар шохаҳои гул нишаста
شما بر شاخه های گل نشسته
Руқияи хор дар поиши шикаста
رقیه خار در پایش شکسته
Шумо зини шох бар он шохи ҷуста
شما زین شاخ بر آن شاخ جسته
Парешони обидин бо дасти баста
پریشان عابدین با دست بسته
Чаро дар тарафи боғ ва лола зоред
چرا در طرف باغ و لاله زارید
зи гулшан рӯй брсҳро гузоред
ز گلشن روی برصحرا گذارید
Пас аз ин воқеа дигар махонед
پس از این واقعه دیگر مخوانید
Дар ин боғ ва дар ин гулшани нмонид
در این باغ و در این گلشن نمانید
Ки сайёдони зишти Кӯфау шом
که صیادان زشت کوفه و شام
Сияҳи рӯйони бадтар аз ддўдом
سیه رویان بدتر از ددودام
Ба боғи Карбало оташ фиканданд
به باغ کربلا آتش فکندند
Ниҳолу сарв ,у гул аз бех канданд
نهال و سرو، و گل از بیخ کندند
Миёни булбулони Карбалое
میان بلبلان کربلایی
Фиканданд оқибати санги ҷудоӣ
فکندند عاقبت سنگ جدایی
зи чӯби кӣнаи парҳошони шикастанд
ز چوب کینه پرهاشان شکستند
Ба банду ресмонашони сахти бастанд
به بند و ریسمانشان سخت بستند
Ба шом аз Карбалоашони зори бурданд
به شام از کربلاشان زار بردند
Миёни кӯчау бозори бурданд
میان کوچه و بازار بردند
Шумо эй булбулони зини боғу гулшан
شما ای بلبلان زین باغ و گلشن
Ба дашт Карбало созед маскан
به دشت کربلا سازید مسکن
Ба сӯии Кӯфаи болу пргшоӣид
به سوی کوفه بال و پرگشائید
Ҳусайнро аз вафои ёрии нмоӣид
حسین را از وفا یاری نمائید
з пар созед ӯро сояи бонӣ
ز پر سازید او را سایه بانی
Кунед аз баҳр ӯ марсияи хуоне
کنید از بهر او مرثیه خوانی
Пас аз қатли ҳусайни гӯгил мабодо
پس از قتل حسین گوگل مبادا
Ба гулшани сӯсану сунбули мабодо
به گلشن سوسن و سنبل مبادا
Ту ҳам « туркӣ » не аз булбулӣ кам
تو هم « ترکی » نی از بلبلی کم
Биё бо булбулон мебош ҳамдам
بیا با بلبلان می باش همدم
Ту ҳастӣ булбули гулзори Широз
تو هستی بلبل گلزار شیراز
Ба булбулҳои дигари шӯи ҳам овоз
به بلبل های دیگر شو هم آواز
Ту ҳам бо булбулон , то май туоне
تو هم با بلبلان، تا می توانی
Ба ишқ Карбало кун нағмаи хуоне
به عشق کربلا کن نغمه خوانی
Ба захмони ҳусайн аз чашми пари нам
به زخمان حسین از چشم پر نم
Буна аз ашки шӯри хеши марҳам
بنه از اشک شور خویش مرهم