Калак қазо навишт чу девони Фотима

کلک قضا نوشت چو دیوان فاطمه

Даст қадар гирифт гиребони Фотима

دست قدر گرفت گریبان فاطمه

Момши хадиҷа чун ба биҳишти барин шитофт

مامش خدیجه چون به بهشت برین شتافت

Шуд ошкори гиряи пинҳони Фотима

شد آشکار گریهٔ پنهان فاطمه

Бобаши набӣ чу олами фонӣ видоъ кард

بابش نبی چو عالم فانی وداع کرد

Хомӯши гашти шамъи шабистони Фотима

خاموش گشت شمع شبستان فاطمه

Завҷаши алӣ чу хона нишин шуд пас аз набӣ

زوجش علی چو خانه نشین شد پس از نبی

Пажмурдаи гашти гулбуни бустони Фотима

پژمرده گشت گلبن بستان فاطمه

Шармандаи гашти хозни ганҷи ду дида аш

شرمنده گشت خاذن گنج دو دیده اش

Гавҳари зи бскаҳи рехт ба домони Фотима

گوهر ز بسکه ریخت به دامان فاطمه

Аз оташи фироқ , тану ҷон ӯ гудохт

از آتش فراق، تن و جان او گداخت

Ҷон ҳо шавад фидои тану ҷони Фотима

جان ها شود فدای تن و جان فاطمه

Балет сазост каз зану марди ҷаҳони тамом

باله سزاست کز زن و مرد جهان تمام

Созанди ҷони хеш ба қурбони Фотима

سازند جان خویش به قربان فاطمه

Фардо ки офтоб қиёмат кунад тулӯъ

فردا که آفتاب قیامت کند طلوع

Доранд халқи чашм , ба эҳсони Фотима

دارند خلق چشم، به احسان فاطمه

Ҳар кас ки номи Фотимаро башнавад яқин

هر کس که نام فاطمه را بشنود یقین

Сӯзади дилаш ба ҳоли парешони Фотима

سوزد دلش به حال پریشان فاطمه

« туркӣ » зи роҳи сидқу сафо ва адаб зада аст

« ترکی » ز راه صدق و صفا و ادب زده است

Дасти вло ба домани эҳсони Фотима

دست ولا به دامن احسان فاطمه

ё раб ба ҳақи Фотимау оли атҳараш

یا رب به حق فاطمه و آل اطهرش

ӯро шимури яке зи ғуломони Фотима

او را شمر یکی ز غلامان فاطمه