Оҳ аз дамӣ ки Фотимаи духти пимбро

آه از دمی که فاطمه دخت پیمبرا

Бо ҳолатии аҷиби даройад ба мҳшро

با حالتی عجیب درآید به محشرا

Бар дасти росташ дар дандони Мустафо

بر دست راستش در دندان مصطفی

Бар дасти чапи ъамомаи пари хӯни ҳидро

بر دست چپ عمامهٔ پر خون حیدرا

Бар дӯши рост , ҷбаҳи оғиштае ба заҳр

بر دوش راست، جبه آغشته ای به زهر

Аз Муҷтабои ҳасани шаҳи покизаи гўҳро

از مجتبی حسن شه پاکیزه گوهرا

Бар дӯши чап , мушаббаки пероҳани ҳусайн

بر دوش چپ، مشبک پیراهن حسین

Аз нӯки тиру найзау шамшеру хнҷро

از نوک تیر و نیزه و شمشیر و خنجرا

Ворид шавад ба ҳашар , ба ин ҳайати шигарф

وارد شود به حشر، به این هیات شگرف

Дастӣ занад ба қоимаи арши доўро

دستی زند به قائمهٔ عرش داورا

Бо чашми ашкбори зи дили нола Эй кашад

با چشم اشکبار ز دل ناله ای کشد

Каз нола аш фитад ба дили халқи озро

کز ناله اش فتد به دل خلق آذرا

Гуяд ки эй алоаи ман , эй додгари худоӣ !

گوید که ای الاه من، ای دادگر خدای!

Бингар дамӣ ба ҳоли ман зору мзтро

بنگر دمی به حال من زار و مضطرا

Хоҳм ки дод ман бастонеи зи душманон

خاهم که داد من بستانی ز دشمنان

Имрӯзи хуш дилам кунӣ ва , шоди хотро

امروز خوش دلم کنی و، شاد خاطرا

Зини зулмҳо ки шуд ба ман аз уммати падар

زین ظلم ها که شد به من از امت پدر

Гирӣ ту интиқоми зи уммати сросро

گیری تو انتقام ز امت سراسرا

Дандони боби ман , шикастанд аз ҷафо

دندان باب من، شکستند از جفا

Карданд сиқти Муҳсинам аз садама даро

کردند سقط محسنم از صدمهٔ درا

Бшикофтанд фарқи писар ъам ман алӣ

بشکافتند فرق پسر عم من علی

Бо теғи кин , миёнаи миҳроби мнбро

با تیغ کین، میانهٔ محراب منبرا

Масмӯм сохтанд зи заҳри ҷафои ҳасан

مسموم ساختند ز زهر جفا حسن

Ҷон дод пораи пораи ҷигар рӯй бстро

جان داد پاره پاره جگر روی بسترا

Шуд пораи пораи ҷисми ҳусайнам ба Карбало

شد پاره پاره جسم حسینم به کربلا

Аз ҷўркўФёни лъини сетгаро

از جورکوفیان لعین ستمگرا

Сад чок монад ҷисми ҳусайнам ба рӯй хок

صد چاک ماند جسم حسینم به روی خاک

На сар ба пайкараш , на либосяш дар баро

نه سر به پیکرش، نه لباسیش در برا

Киштанд ақрабоу ҷавононаш аз ситам

کشتند اقربا و جوانانش از ستم

Аз Акбараш фитод зи по , то ба асғро

از اکبرش فتاد ز پا، تا به اصغرا

Гаштанди пораи пораи зи шамшеру тиру теғ

گشتند پاره پاره ز شمشیر و تیر و تیغ

Аббосу Авну қосиму Усмону ҷъФро

عباس و عون و قاسم و عثمان و جعفرا

Аҳли ҳарим ӯ ба асирӣ ба сӯии шом

اهل حریم او به اسیری به سوی شام

Рафтанди дили шикаста ва ба ҳоли мзтро

رفتند دل شکسته و به حال مضطرا

Алқсаҳи додхоҳӣ ӯ чун шавад тамом

القصه دادخواهی او چون شود تمام

Ояд чунин хитоби зи халлоқи доўро

آید چنین خطاب ز خلاق داورا

К-эии духтари ҳабиби ман , эй модари ҳусайн

کای دختر حبیب من، ای مادر حسین

эй завҷа вале ман , эй неки ахтро !

ای زوجهٔ ولی من، ای نیک اخترا!

Имрӯзи мо ба дасти ту додеми ихтиёр

امروز ما به دست تو دادیم اختیار

Кардем мо туро ба шафоати мхиро

کردیم ما تو را به شفاعت مخیرا

Ҳар кас ки бар ҳусайн ту карда ҷафоу зулм

هر کس که بر حسین تو کرده جفا و ظلم

ӯро равона кун , сӯй сӯзанда ахгро

او را روانه کن، سوی سوزنده اخگرا

Вонкс ки дар азоӣ ҳусайнат гириста

وانکس که در عزای حسینت گریسته

Сероб кун ба ҷинаташ аз оби кўсро

سیراب کن به جنت اش از آب کوثرا

Бифирист душманони ҳусайнати сӯии ҷҳим

بفرست دشمنان حسینت سوی جهیم

Бо дӯстон ӯ ту ба ҷинат даро даро

با دوستان او تو به جنت درا درا

эй модари ҳусайну ҳасани бзъаҳ алрасул

ای مادر حسین و حسن بضعه الرسول

эй даргаи ҳусайни ту аз арши бртро !

ای درگه حسین تو از عرش برترا!

« туркӣ » яке зи навҳаи гарон ҳусайн туаст

« ترکی » یکی ز نوحه گران حسین توست

ӯро шафиъ бош , ту дар вази мҳшро

او را شفیع باش، تو در وز محشرا