Шоҳӣ ки ҷони супурд ва , бабр модараш набӯд

شاهی که جان سپرد و، ببر مادرش نبود

Ҷузи хоки гарми крбу бало бистараш набӯд

جز خاک گرم کرب و بلا بسترش نبود

Лаби ташнаи ҷони супурди миёни ду нҳроб

لب تشنه جان سپرد میان دو نهرآب

Гуё ки об , Меҳрӣа модараш набӯд

گویا که آب، مهریهٔ مادرش نبود

Дар ҳоли эҳтизор , ба ҳар сӯ назар намӯд

در حال احتضار، به هر سو نظر نمود

Ғайр аз синону шимур , касе бар сараш набӯд

غیر از سنان و شمر، کسی بر سرش نبود

Бар синааш ки дошт фузун аз ситораи захм

بر سینه اش که داشت فزون از ستاره زخم

Аммо чу захми доғи алӣ Акбараш набӯд

اما چو زخم داغ علی اکبرش نبود

Аз баси расида буд ба ҷисмаши синону тир

از بس رسیده بود به جسمش سنان و تیر

Ҷои дуруст дар ҳама пайкараш набӯд

جای درست در همهٔ پیکرش نبود

Пӯшида буд бар тани худ куҳнаи перҳан

پوشیده بود بر تن خود کهنه پیرهن

Он ҷомаи баъди кушта шудан , дар буриш набӯд

آن جامه بعد کشته شدن، در برش نبود

Эҳсоси байн ки ӯ ба ғмстони Карбало

احساس بین که او به غمستان کربلا

Ғайр аз ғами сакинаи ғам дигараш набӯд

غیر از غم سکینه غم دیگرش نبود

Шимур лъин бурид сарашро зтни магар

شمر لعین برید سرش را زتن مگر

Хавф аз худоу шарми з пайғамбараш набӯд

خوف از خدا و شرم ز پیغمبرش نبود

Оҳ аз дамӣ ки зайнаби куброи зи Карбало

آه از دمی که زینب کبری ز کربلا

намерафт сӯии шом ва , ба сар афсараш набӯд

می رفت سوی شام و، به سر افسرش نبود