эй захмҳои пайкарат аз ахтарони фузун

ای زخم های پیکرت از اختران فزون

Ваии чеҳраи ?ути зхўни гулӯии ту лолаи гаван

وی چهره ات زخون گلوی تو لاله گون

Мақтӯл чун ту дида надидааст то ба ҳол

مقتول چون تو دیده ندیده است تا به حال

Қотил чу шимур , кас нашунидааст то кунун

قاتل چو شمر، کس نشنیده است تا کنون

Ҷурмат чаҳ буд шимури сарат аз қафо бурид

جرمت چه بود شمر سرت از قفا برید

Афкандаи пораи пораи танатро ба мавҷи хӯн

افکنده پاره پاره تنت را به موج خون

Хўлии сарати ниҳод ба хокистари танур

خولی سرت نهاد به خاکستر تنور

Ҷое дигар надошт магари он лъини дун

جایی دگر نداشت مگر آن لعین دون

эй кош ! осмон ба замин , сарнигӯн шудӣ

ای کاش! آسمان به زمین، سرنگون شدی

Он дам ки бар замин , шудӣ аз садри зини нигун

آن دم که بر زمین، شدی از صدر زین نگون

Он дам ки хӯни пайкари пакет ба хоки рехт

آن دم که خون پیکر پاکت به خاک ریخت

Чун осмон , замин шудӣ эй кош бе сукӯн

چون آسمان، زمین شدی ای کاش بی سکون

Он дам ки шуд буруни зи танати ҷони зи тишнагӣ

آن دم که شد برون ز تنت جان ز تشنگی

эй кош ! ҷон шудӣ зи тани инсу ҷони бурун

ای کاش! جان شدی ز تن انس و جان برون

Чун пайкари ту гашти глдкўби асб ҳо

چون پیکر تو گشت گلدکوب اسب ها

Зеру зибр чаро нашуд ин чархи нилгун ?

زیر و زبر چرا نشد این چرخ نیلگون؟

Дар мотами ту эй шаҳи гулгуни қабои ишқ

در ماتم تو ای شه گلگون قبای عشق

« туркӣ » ба ҷои ашк , чакад хунаш аз ъиўн

«ترکی» به جای اشک، چکد خونش از عیون