Ки гумон дошт хазон , гулшан ҳайдар гардад

که گمان داشت خزان، گلشن حیدر گردد

Ки гумон дошт ки гулҳо ҳама пурпар гардад

که گمان داشت که گل ها همه پرپر گردد

Ки гумон дошт ки аз зарбати шамшери ҷафо

که گمان داشت که از ضربت شمشیر جفا

Лолаи гавани тораки нӯронӣ Акбар гардад

لاله گون تارک نورانی اکبر گردد

Ки гумон дошт лаби ташнаи лаби об , ҷудо

که گمان داشت لب تشنه لب آب، جدا

Дасти аббоси аламдор , з пайкар гардад

دست عباس علمدار، ز پیکر گردد

Ки гумон дошт ки қосим ба масофи эсор

که گمان داشت که قاسم به مصاف ایثار

Пораи пораи таниш аз найза ва ханҷар гардад

پاره پاره تنش از نیزه و خنجر گردد

Ки гумон дошт ки шоҳи шуҳадо бо лаби хушк

که گمان داشت که شاه شهدا با لب خشک

Ханҷараш аз дами шамшер , зи хӯн тар гардад

خنجرش از دم شمشیر، ز خون تر گردد

Ки гумон дошт ки дар Кӯфа , сари шоҳи ҳиҷоз

که گمان داشت که در کوفه، سر شاه حجاز

Миҳмон , хонаи хўлӣ ситамгар гардад

میهمان، خانهٔ خولی ستمگر گردد

Ки гумон дошт пас аз қатли ҳусайн бе алӣ

که گمان داشت پس از قتل حسین بی علی

Ба сӯии шоми равони зайнаб атҳар гардад

به سوی شام روان زینب اطهر گردد

Ки гумон дошт сакина ба раҳи шоми бало

که گمان داشت سکینه به ره شام بلا

Ҳамсафар бо писари саъди бад ахтар гардад

همسفر با پسر سعد بد اختر گردد

Ин ҳамаи ҷавр ва ҷафо дид ҳусайн бе алӣ

این همه جور و جفا دید حسین بی علی

То ки дар рӯзи ҷазо , шоФъ маҳшар гардад

تا که در روز جزا، شافع محشر گردد