Зулфи Акбар чу зи хӯни сар ӯ тар гардид

زلف اکبر چو ز خون سر او تر گردید

Ақли гуфто ки аҷин машк , ба анбар гардид

عقل گفتا که عجین مشک، به عنبر گردید

Бар замини хӯни зи гулӯии шаҳи лаби ташнаи ҳусайн

بر زمین خون ز گلوی شه لب تشنه حسین

Он қадри рехт ки бо хок , мухаммир гардид

آنقدر ریخت که با خاک، مخمر گردید

Баданиро ки бадии бистараши оғӯши набӣ

بدنی را که بدی بسترش آغوش نبی

Оқибати хоки замин , болаш ва бистар гардид

عاقبت خاک زمین، بالش و بستر گردید

Сари фарзанди набии гашт чу пинҳон ба танур

سر فرزند نبی گشت چو پنهان به تنور

Зини ҳикояти дили сидиқаи пар озар гардид

زین حکایت دل صدیقه پر آذر گردید

Ивази шер ки нӯшад , ба сари дасти падар

عوض شیر که نوشد، به سر دست پدر

Пора аз тир , гулӯии алӣ Асғар гардид

پاره از تیر، گلوی علی اصغر گردید

Баъди қатли писари Фотима дар мақтали хӯн

بعد قتل پسر فاطمه در مقتل خون

Чашми зайнаб ӣам ашк аз мижа тар гардид

چشم زینب یم اشک از مژهٔ تر گردید

Оҳ каз крбу балои зайнаби маҳзун то шом

آه کز کرب و بلا زینب محزون تا شام

Ҳамсафар бо писари саъди бад ахтар гардид

همسفر با پسر سعد بد اختر گردید

Кушта шуд Акбару Лайлои зи ғамаш маҷнӯн шуд

کشته شد اکبر و لیلا ز غمش مجنون شد

Доғи фарзанд , насиби дил модар гардид

داغ فرزند، نصیب دل مادر گردید

Гашт дар кунҷи хароба , чу макони зайнаб

گشت در کنج خرابه، چو مکان زینب

Рӯзи равшан ба вай аз шом , сияҳ тар гардид

روز روشن به وی از شام، سیه تر گردید

Бскаҳ хуноба фишонд аз мижа бар рух « туркӣ »

بسکه خونابه فشاند از مژه بر رخ «ترکی»

Дафтари шеър , зи хуноби дилаш тар гардид

دفتر شعر، ز خوناب دلش تر گردید